RaGaSa

isang pagbati

2008-12-25T07:09:00.000+08:00

Happy Merry Christmas sa lahat!

Malapit na rin matapos ang taon, pero saka na yun.
Sabi nga ni Elsbeth, ngayon officially open na ang paglamon at paglimot sa pagdadiet.
Kainang walang patid.
Pabusugan.
Palakihan ng tiyan.
Patabaan na nga lang daw sa pasukan eh. Hehe.
Ayus yan! Walang matatagtag sa FBX-Verif. Mukhang lahat eh papasok pa rin sa minimum weight limit. Teneeen!

May kakaibang feel ang Pasko ngayon.
Masaya naman pero ibang saya.
Hindi sayang "weeee! yipeee! ang saya-saya!"...
kundi "masaya sha. *smile*"
Tsk tsk.. tumatanda na ata ako.
Nah.. hindi rin! Haha,ayaw talaga tanggapin eh.. =P

Ah basta,sa lahat ng napamaskuhan ko (kitams,bata pa talaga ko! hehehe)..
At sa lahat ng mapapamaskuhan pa (nyahaha!)..
Ambabait ninyo tenkyu! ^__^

MERII KURISUMASU!
*mwahmwah*

komosyon

2008-10-25T12:22:00.000+08:00

Yaps, nagkaron na naman ng komosyon.
At yaps, kasali ako. At iba pang tao.

Pero for the record, hindi ako ang kumomosyon. Nananahimik kami. Actually kahit nung natapos na yung pangyayari nanahimik ako, kasi iniisip ko na tapos na at naiwan na dun ang lahat. Kahit ipagtanong niyo pa, iilan lang ang nakakaalam ng kwentong yun. Pero minsan, hindi pala umuubra ang pananahimik. Minsan kelangan pala magkalat ng kwento, para lumabas yung TOTOO.

Ang hirap sa ibang tao, todo react agad sila. Todo chismis. At todo baling ng sisi at init sa mga tao na wala naman talagang kasalanan. Hindi nila naiintindihan, kasi wala silang alam talaga. Pero kahit wala silang alam, hindi sila napipigil sa pagdadada. At ang masaklap pa, hindi na nahiya yung totoong may kasalanan. Ni hindi man lang ata nageffort na tamain yung maling alam ng mga kasama niya.

Anyway, wala lang. Idealist ako talaga eh. Dati. Gusto kong magstay that way, pero mahirap pala kasi maraming bagay nagshshake ng idealism mo. Sa nakaraang isang buwan lang, dalawang solid na bagay ang nagbigay sakin ng dahilan para magmuni-muni lagi. Sobra akong distracted. Pero sabi nga ng isang kasama, wag mashadong magpadala sa mga ganung bagay. Tama nga siguro sha.

Pero, yun yung isa sa madaling sabihin pero napakahirap gawin.

concert number 1

2008-09-07T06:24:00.000+08:00

Tagal na neto pero di ko pa nakkwento!

Dumating dito sa Pinas ang isa kong papa last July.. At shempre hindi ko mapapalampas ang panunuod ng concert niya nung July29! Ang aga nga namin bumili ng ticket eh, haha. As in months before pa. Tas tipong nagcountdown ako sa status ko sa aming intra-YM a month before the concert day. Waaaaaah!! Haaaay.. By the way, eto nga pala pic niya..

Waaaah! Ampuge! Everyone, meet Chris Daughtry..
and his band. ^_^

Pero promise, try niyo pakinggan music nila, magagandahan din kayo. Maganda tunog, maganda lyrics. Hindi ako biased! Hehehe.

Anyway, balik tayo sa aming experience ni Elsbeth.

AUTOGRAPH SIGNING
Ang aga talaga namin umalis ng office kasi nalaman namin na may autograph signing para sa first 200 people na darating dun. Lunch time ng araw na yun bumili akong album para lang makapagpapirma. Nagpunta pa kong Market para bumili, pero wala na daw sila! T_T So tinawagan pa namin sina Lei (kasi nasa SM sila that time) para magpabili. Ayun! Nakabili naman.. Tapos, eto matindi! Pagdating namin sa venue ng autograph signing, kelangan dun ka bumili ng album para makapasok.. Camon! Shempre, bumili pa rin kami. Bwahahaha! Adik talaga. =P

Akyat na kami. Tas dapat daw isa lang yung papirmahan na album - one person, one copy lang. Eh tig-dalawa kami. So tinago ko muna sa bag yung isa.. Tas ayan na, palapit na kami ng palapit.. Shet! Sobrang nastar-struck talaga ko. Kinamayan ko silang lahat!! Mukha siguro kong tanga, sabi ko pa.. "Hello.. hello.. " tas sabi ko dun sa unang member, "Hi.. Can you also sign my friend's album for me..? (sabay labas nung extra copy ko)" Bwahahaha! Wala nang nakapigil sakin.. Kala nila ha. =P Tapos tinanong niya sakin "Where do you want me to sign?" Sabi ko na lang.. "Anywhere!" Haaaaaay, so pogi. So galing. Rak on!!!!

Nakaupo kasi silang lima sa isang long table. Tas dadaanan mo silang lima, eh nauna ako kay Elsbethbabeth. Tas ang tagal niya dun sa una, eh ako nasa pangatlong member na. So parang nasa gitna nila kong lima, tas mukha kong ngmomoment na tanga dun. Hahaha! Lam niyo yung posisyon na magkahawak yung dalawang kamay niyo tas nakapwesto sa may gitna ng chest? Ganun pwesto ko! Tas sabi ko sa kanilang lima.. "Gosh, I cant get over this.. You're really here!" Sabi nung isa.. "Are you happy?" Haluuuur! Anu bang tanong yan?? Kaya ang sabi ko.. "SUPER!!!" hahaha, fan na fan talaga ang dating =P

At anu pa nga bang masasabi ko?? Haaaay, ang saya saya ko talaga. So after ng signing, baba na kami. Tapos hindi pa rin kami makamove on sa mga naganap! So nagtatatalon kami dun sa baba, as in! Biglang may lumapit saming babae sabi niya.. "Galing ba kayo sa autograph signing?" tas sabi namin oo. Tas sabi niya bigla, "Pwede ba kayong mainterview?" Wooohooo! Teneeeen!! Sabi na eh, I am sooo destined for stardom. Hahaha =P So yun, it turned out na para yun sa isang QTV show called Living It Up! tapos nagtititili kami habang kinukunan.. At dahil malas talaga, may mga nakapanood samin nung ipalabas yun akalain mo nga naman. Leche. Haha.

THE CONCERT
Wala na kong masabi. Ang galing! Ang saya! Super! Kinanta nila buong album eh, plus a few other songs na baka isama nila sa next album. Sa mga Lifehouse fans, isa dun sa mga new songs na kinanta is a collaboration with Jason Wade. And maganda sha, acoustic tinugtog ni Daughtry. That's definitely something to look forward to. ^_^

Galing ng band, taas ng energy level. Ang saya sayang sabayan ng songs. Tas swerte yung mga tao sa harap kasi everytime tumutugtog si Chris Daughtry, tinatapon nya sa crowd yung pick niya. Tas pati towel, tsaka yung drum sticks hinagis nung dulo na. It was a great experience as in! Kahit kinabukasan hindi pa nawala yung hype ko. Mga buong linggo ata akong excited pa rin dahil dun sa concert eh. Haha. Tas iniiwasan ko magkwento na tungkol dun kasi parang bumabalik ang aking excitement di ko macontrol. =P

Ano pa nga ba masasabi ko? Sana bumalik sila pag nakarelease na sila ng bagong album. Or kahit hinde pa. Pupunta ulet kami! =D

nagkakasakit din pala ko

2008-08-17T16:10:00.000+08:00

Monday pa lang last week eh nagyaya na si Mam Izonne ng party for last Friday. Mukhang gimik mode todo ang lola mo! Hehehe. At ang gusto pa eh party sa greenbelt camon! Shoshalan itech. Balak ay Absinth (nuninuninu.. brings back memories.. batch 02 eng'g? senglots ever? =D) at dun din naman natuloy..

Eto ang masaya.. Asa guest list kami! O ha o ha.. Kakilala kasi ni Boss Edz yung host/organizer nung happening that Friday sa Absinth which, by the way, was dubbed "Flirty Friday". Hehe. At todo kumokostume ang gang! Mga nagmamaganda! Hahaha! Si Mam Izonne ang winner, mukhang pinaghandaan talaga.. Backless kung backless, shorts kung shorts at boots kung boots. Best costume! Pag me nahagilap akong pic nya nung gabing yun popost ko.. =P

Eto naman ang malungkot.. Ako together with Lei and Derick, ay hindi nasulit yung gabi kasi kinailangan na namin umuwi dahil linagnat ako. At habang lumalalim ang kagabi ay pataas sha ng pataas.. Nagmamatigas pa ko nung una, kasi nakakahiya kina Boss at Mam Izonne, pero hindi ko na kinaya kaya nauna na kami =(

At potek talaga, kasi nung pauwi kami, sobrang bumuhos ang ulan! Gudlak samen.. Grabe talaga. Kaya ayun, paguwi sa apartment, nagbihis lang ako, tanggal contacts, inom biogesic+decolgen, tas bagsak na. Pagkagising ko, parang mejo ok na ko so nagayos na ko ng gamit ko para umuwing manila. Pero maya maya.. Tenen!! Ang init ko na ulet! Buti na lang andun sina Lei inalagaan ako.. =) Sayang yung Saturday ko kasi balak ko pa namang magmarket kasi sale daw.. Huhuhu.. Howel,next time na lang. Papagaling na lang muna ko. Tulo-sipon pa rin ako hanggang ngayon eh. Hehehe..

buhay pa ko..

2008-06-29T15:39:00.000+08:00

...pramis! hehehe.

HELLO EBRIBADI!!

OO na. Alam kong 200,000years na kong walang post.
Eh ganun talaga eh.

"Ganyang talaga ang buhay.. Lagi kang nasasapian.."
- version ko to ng Batang Bata Ka Pa =P

Anyway,wala lang. Trip ko lang magpost. Eto mabilis lang.
Mga pangyayari mula nung nakaraang galera post..
- nakafirst kiss na ko... sa sea lion. huwaw! OMG! =P (post ko yung pic next time.. mga ilang dekada ulet aantayin wahaha)
- nanalo kong best muse sa opening ng sportsfest namen. OMG LALO!!! joketime to eh,howel.
- balik badminton kami,tas nahila ko na si ate cindy
- naglalaro na rin akong pingpong. haha,feelinger.
- ok na me,wer na u?? hehehe. nde,ok na talaga ko. lagi kong naaalala yung boses ni polo eh. parang kunshensha ba.. "dahil balang-araw, may magmamahal din sa mga scorpio! yih!"
- clueless (isang tao lang makakagets neto) - headline to
- dreamer (eto rin isang tao lang makakagets) - headline din
- clueless dreamer - ako to,resulta ng mga naunang dalawa sa taas hehehe.

Yun lang sa ngayon.
*mwahness!*

galera escapade : 04/19-20

2008-05-03T12:05:00.000+08:00

Naaalala ko everytime lumalabas ako ng office for lunch or merienda, tas maffeel ko yung init ang instantly kong maiisip.. "Waaaah,gusto ko na magbeach!!" Hehehe. So yun,buti naman nakaisa na ko kasi natuloy yung Galera trip namen nina Monde. Mas magaling magkwento si Monde eh,punta kayo sa site niya mas maraming details nung trip namen.. =P

Pero yun. Una sa lahat,si Bri dakilang late! So by the time na dumating na kami sa Batangas port puno na yung roro na diretsong White Beach. Ang ending tuloy eh roro papuntang Calapan yung sinakyan namen. Yung roro ride, mga 2hours. Tas pagbaba eh meron ulet mga 2hr drive papuntang White Beach na mismo.. Kaya! Ang unang araw sana eh naging byahe day tas para naman me mapala nagnight swimming na lang kami. Tas shet! Grabe ang lalakas ng alon! Jusko,naiimagine ko na kung pano me mga nalulunod dahil inanod ganun.. Camon! OA na kung OA! Pero grabe talaga,para kang hinihila ng dagat. Tas shempre yung buhangin nagsusuot *ahem* sa kung san san. Kazar. Hahaha! =P

At op kors,nighttime is booze time! Wahehehe. Si 3k me dalang matinding mga inom. Tas yun,dakilang tanggero din. Haha. Ang ending,ang dakilang driver (Drew aka Wakin Burdado) ay ang unang casualty. Ang dakilang late (Bri Pasaway) ay humiga at naghilik sa di nya dapat na higaan. Ang dakilang tanggero (3k Adik).. Ayun,dakila talaga. Buhay hanggang huli! =)

Tas Sunday nagswimming galore kami sa White Beach tsaka sa Tamaraw Falls. Nung hapon,uwi na kami nina Polo at Bai. Sina Monde nagpaiwan dun tas Monday na sila naguwian. Yun lang. Masaya in fairness kahit mejo bitin. Balak ko kasi magpaitim,eh pero pagbalik ko parang walang nangyari. Parang nagmall lang ako.. Haha! Pero super enjoy. Sayang wala sina Allan.. Howel,me next time pa naman.. Sana =D

ang tagal naaaaa...

2008-02-28T18:10:00.000+08:00

huwaw. grabe ang tagal na ng huling post ko.

anyway,ngayon mas busy na sa office. tapos marami nang pangyayari sa buhay ko in 2months.. yun. wala lang. actually wala akong specific topic to talk about. bigla ko lang naisip magpost. anu kaya.. hmmm..

dati,i was really bored. i was hoping for something exciting to happen to me - to my life. cguro sabi ni God "excitement pala hanap mo ha.. etong sayo!" tas yun! kung anu anu na nangyari.. parang naging rollercoaster - kasi ambilis, kasi may times na sobrang saya, kasi may times na hindi masaya. life nga naman o,minsan mapagbiro.

sa seesaw,pag merong nasa taas ibig sabihin meron ding nasa baba. asa baba nga ba ako? ewan ko. im trying to be positive and happy,kasi dati sinasabi ko sa iba "you can choose to be happy.." and yes,sometimes that is really true. pero minsan din,mahirap din. parang pakiramdam mo nagpapanggap ka lang.. yun tas mapapagod ka na. tas tatanungin mo sarili mo "how long can i keep this up?" tas biglang paggising mo,ayaw mo na magpanggap. malungkot na kung malungkot! potek! pasasaan bat sasaya rin ako.. hahaha,biglang ganun! =P

pero totoo naman. mangyayari ang dapat mangyari. someday,i will be happy. again. =)

bali-balita

2007-12-23T19:47:00.000+08:00

So,nalipasan na naman ng mga pangyayari sa buhay ko tong blog ko. Sa dami nang nangyari,ang hirap ng ikwento kasi mahirap na ring iexplain yung feelings na involved. Haha! Dumaan na ang:

1. Team building ng ASIC - fruitful and super eventful (meaning may komosyon)
2. ASIC christmas party - na walang kinalaman whatsoever sa christmas =P (may komosyon din)
3. BiTMICRO christmas party - na matagal na pinaghandaan at well, parang dumaan lang. Eto makkwento ko pa ng maayos kasi kelan lang nangyari.. Ok. (mejo may komosyon)

Hindi ibig sabihin na hindi masaya yung party. Ansaya nga eh! Andaming napanalunan ng ASIC. Nanalo kami sa BiT Duets (yey! *clapclap*), so natupad ang isa sa mga mumunting pangarap ko sa buhay. Hehe. Nanalo rin kami sa BiT Movers (although tied kami at 1st place.. hehe), so nakatikim din kami ni Derick ng first place sa isang dance compet. Yun nga lang,hmm... Hehe basta =) Nanalo din kami sa presentation (2nd place naman to), at super galing talaga nila Regie! ASTIG! Winner sila lahat sa acting at sobrang benta ng mga patawa! Tas to think na ilang araw lang yung practice nila ha! Shempre,winner din ang mga nagvoice over at tumulong sa paggawa ng script. Kaya sa buong ASIC, clapclapclapclap! Parteh ulet!! =)

WARNING!!! Ang mga susunod niyong mababasa ay dala na ng emo mode:
Yoko na dapat neto eh,pero kelangan ko lang malabas..
Nagdecide ako tungkol sa mga bagay bagay. Pinili ko yung option na naisip kong dapat. Nagmatigas ako eh, ayoko ng suggestion niya kasi naisip ko pag ganun, mauulit lang lahat. Akala ko magiging madali. Lalo na kasi sinuportahan niya yung desisyon ko. Dapat maging masaya ako. Pero hindi. Ang hirap hirap pala. Hindi ako sanay na ganun sha sakin. So after ilang araw, im still miserable.

Sabi ko nga, im miserable both ways. So bakit ko ba pinagpipilitan na dun ako sa miserable all the way when i can choose the other misery na may kasamang konting saya..? Hindi ko kinaya. Nung una akala ko withdrawal lang. Tas ganun din pala sha. So after a few days, at isang matinong usapan, we're trying it his way.

I dont know how it's supposed to work, or how it's going to help us get a hold of our feelings. Masaya nga sha, most of the time. Pero pag ako na lang, napapaisip ako. Yan kasi pasttime ko. Segue: Sabi ko nga ke tatang dati feeling ko isang araw mababaliw na lang ako sa kakaisip. Hehehe. Ayun,anyway. Wala lang. Hanggang ngayon, naguguluhan pa rin ako. I dont want to be THAT person. And i know i should use my head. Madali lang kasi mashado sabihin. Pero sobrang hirap gawin. Sana kasi wala na lang komosyon..

Tenen!!
Basta basta.. Kurisumasu omedetou!
Sana maging masaya ang buhay sa darating na taon.
*mwahness* ebribadi!

gabing wasak

2007-11-18T10:19:00.000+08:00

Well actually,hindi yung gabi yung wasak kung hindi kami ni Lei. Haha. Basta,more on that later.

Baby come back - carrier single ng soundtrack ng buhay ko (according to derick)
"I have to go.." - most famous line ng buong pangyayari
Kwentuhan - feeling kong mas bagay na carrier single kesa sa Baby come back hahaha =P

So, last Friday, may inuman. Nagpunta kami dun nina Lei (kasama nina Te Cinds, Dyason, Te Net, Derick at Clem na first time sumama) after ng practice at after magdinner (mga past 9 na to..) Tas yun. Ang saya nung umpisa, sayawan kami, inuman ever. Tas etong si Ginoo nirequest pa yung Because of You by Ne-yo. Haha! Ayun na! Asa may bandang likod kami tas ang gulo namen! (as usual =P)

Pero yun biglang CRASH! Haha! Ewan ko kung anong nangyari,pero alam ko si Dyason talaga nagtrigger eh. Hahaha. At sa mga nagtataka po,hindi ko rin alam yung dahilan. Pramis. Tas parang yun na yung naging highlight ng buong gabi namen ni Lei. Hehehe. Tas balik ofis,at kwentuhan hanggang umaga. May konting tulog din pala. =)

Supposedly masaya. Masaya naman talaga eh. Pero ewan ko,ang weird. Parang hanggang ngayon dala ko pa rin yung mabigat na feeling nung gabing yun. Ah,ngayon kasi pala,meron na akong naiisip na rason kung bakit andito pa rin yung feeling. So i guess,hindi na sha ganun ka-weird. Hehehe,labo. Basta yun. Salamat sa mga bossing sa painom na yun. At special mention kina Sir Edz, Sir Geck at Sir RickyN na andun hanggang makasakay kaming taxi pabalik ng ofis. At salamat shempre sa mga dakilang nag-alaga sa mga babaitang lashing. Hehehe.

Nahanap ko na nga pala yung isa pang Sugarfree na CD ko! Yebah!! =) Tas tinitingnan ko kanina,tas etong kanta na to feeling ko yung bagay. Derick,basahin mo talaga yung lyrics.. =P

KWENTUHAN

Kanina pa tayo magkasama
Umaga na pala
Maya-maya lang ay may araw na
Kahit tayo'y pagod
Buong mundo ay tulog
Ikaw at ako
Dire-diretso lang na walang pakialam

Kwentuhan lang wala namang masama
Oh usap lang, ibaong muna sa limot ang lungkot

Tatawa tayo, sabay seryoso
Unti-unti kang nakikilala
Ang sarap sarap mo palang kasama
Dati kasi tahimik ka lang palagi
Ngunit ngayong gabi
Parang kay rami-rami mo nang sinabi

Kwentuhan lang wala namang masama
Oh usap lang, dahil gusto kitang makilala't makasama

Umaga na, tulog ka na
Ang himbing mong managinip
Ang sarap-sarap mong umidlip
Uwi na kaya ako?
O dito muna siguro
Samahan muna kita
Dahil parang ayaw mong mag-isa

Samahan ka, wala namang masama
Kung samahan ka
Hanggang lungkot ko'y makatulog din...

hmmm.. =)

tapos na.

2007-11-10T10:59:00.000+08:00

yehehehehehey!!
tapos na. congrats sa mga bagong engineers! =P

naalala ko nung wednesday ng gabi, kabadong-kabado talaga ko. nung paalis ng office naiiyak na ko wahahahaha. OA. nde, seriously sobrang hindi ako mapakali namiss ko tuloy ang concert ni mareng beyonce (pero derick, tinext din talaga ko ng tatay ko promise..). hehe. tas yun bandang 11pm, nagbalita na si lyand. pasado na kameee! i was so happy, as in. nagsisigaw kami ni mama sa bahay. hahaha! tas yun ang saya-saya. afterwards, hindi na ko makatulog. hay. buti talaga nakalusot =D

tas may "handa" nung hapon ng thursday sa pantry. in fairness, nasurprise talaga ko kasi si dyason acting na acting =P yon. ansaya. haha,wala na kong ibang masabi kundi masaya, ansaya, saya-saya. hehe =)

and now, everything's back to normal. well,at least almost everything.
balik office na ko.
free na ulet weekends ko (yehey!)
nakita ko na yung isang cd nung sugarfree album kong nawawala.. (pero yung isa di ko pa rin mahagilap)

pwede na ko mag-aral ulet ng iba! yung masaya naman. hehehe.. pero iipon pala muna ko. pero tara aral tayo! nihongo, kanta o drums?
hmmm.. =D

isa.. dalawa.. tatlo...

2007-10-24T13:29:00.000+08:00

- What is it with "SUPLADOS" and "CATS"?? Argh.
- Pangalan lang talaga ang kelangan. Yih. =)
- Smiley or no smiley? Hmm..

4 days.
9 days.
Kunti na lang. Kunting hinga na lang. Parang thesis lang yan o.
I can do this, I believe.
=S

mabilis lang

2007-10-16T19:07:00.000+08:00

In fairness,nakakapagod na mag-aral. Nakakaburaot. Gusto ko na bumalik ng office.

Tas i just realized na nawawala ata yung cd ko ng Sugarfree,yung Dramachine na album. Yung repackaged. Yung dalawang cds nawawala. Argh. Bigay pa naman sakin ni Lolo yun, kapalit nung dati kong cd na nacrack nya sa gitna at tuluyang naputol. Sana naman namisplace ko lang.. Hahanapin ko sha pag maayos na ulet ang buhay :D

Gusto ko nang matapos ang lahat ng kelangang gawin para bumalik na sa normal ang buhay ko. Waaah! Tas cguro mag-aaral akong Nihongo, or sali kami nina Kato dun sa workshop ng College of Music, or mag-aaral na lang akong mag-drums! Wahehehe! Tagal ko na tong gustong gawin,pero ngayon sana matuloy na. Kahit alin man sa mga yan. Sana lahat. Pwede kayang sabay-sabay?!?! Haha,ako na ang adik.
:D

P.S. Alam niyo ba na ang softest metal ay Cesium? At ang lightest ay Lithium? Hahaha! Ngayon ko lang din nalaman yan. Kamusta naman.. Gudlak talaga.
:S

dream come true (again)

2007-09-09T19:17:00.000+08:00

Isa na namang pangarap ko ang natupad! =D

Gabi ng kalanguan at bonding kasama ang mga ofismates na unti-unti nang naging close friends. Ang venue - Nach-o Fast sa loob ng Bonifacio Global City. By day, isang simpleng kainan to. Pero by night, nagtatransform na sha. Dumarami ang taong nag-iinuman para cguro makalimot sa mga problema, or dahil lang gustong lumabas at magsaya. Tulad namen. Hehe =)

May tumutugtog sa harap. Background music kumbaga. Background music na masarap sabayan. Habang lumalalim ang gabi, napapasarap ang usapan. Bumalik ang kantyaw at mga sigaw: Marjo! Marjo! Marjo! At sabi ko nga, dahil ata sa nainom mas madali akong naakit ng mikropono at ng "stage" (kahit wala namang stage). Punta na ko sa harap, hinatid pa ko ni Lei. Ang una kong nasambit sa babaeng singer pagdating ko sa harap:

"Nahihilo na po ako.." Tawa sha. Pero wala nang atrasan.

At naka-dalawang kanta ako. Haha! Dream come true. Ulet. Pero mas totoo ngayon. Yung mga dati kasi, para sa org, para sa contest na dala ang pangalan ng org, at ginagawa yun sa harap ng audience na ang karamihan ay orgmates. Ngayon, isang table lang ang mga kakilala ko dun. Well, isang mejo malaking table hehehe. Pero ang punto pa rin, yun na.

Masaya. Tsaka napansin ko na cute yung keyboardist. Yun nga lang parang cute lang sha pag nakainom na ako. Hahaha.
=P

ayiiiiiiiiiii!

2007-08-12T16:03:00.000+08:00

So marami diba?? Pero may dadating na isa tas yung mga iba na dati mong pinakakaisip, mawawalan ng saysay sayo. Parang lahat sila biglang hindi na mahalaga. Haha. OA ako kung OA. Fine! Ako na ang OA. Mashado lang ata akong in love sa idea ng pagiging in love. Ewan ko. Pero anong malay naten? Camon! Ako ba ito? =P

Siguro sa ngayon, masasabi kong i'm "IN LIKE". Ayan ha, shempre hindi in love. Kasi nga hindi naman ganun kadali yun. Tsaka hindi ko sha kilala, tipong physical pa lang. Physically, type ko sha. Haha. Pero hanggang dun na nga lang yun. One-way eh =P Tenen!!! Kamusta naman diba??!?! Ahahahaha!

WAIT WAIT WAIT! Anong KAUNGASAN itoooooo???? Hahaha. Wag nateng bigyan ng kahulugan lahat ng nasusulat dito. Mga wishful thinking lang sila.. Eto na lang. Yung mga factual na nga lang kkwento ko..

1) Masaya ako na umulan na after ng matagal na pagdadasal ng mga tao (kasama ako in fairness). Pero potek talaga! Mahirap ang nakatira sa Espana! Nung tuesday, paglabas namen ng office, wala. Hindi kami makauwi! Sobrang lakas ng hangin pati ulan! So andun lang kami sa may labas ng building namen, naghihintay ng sasalba samen.. Hahaha. Buti na lang andun yung mga taga-ASG! Ayiiiiii! So andun ang aking crush.. Wahehehehe! Haaaay.. =P Tas yun dumating si Sir Cyrill tas nakisabay kami sa kanya.. Tenen!!! Salamat Sir Cyrill!!! =D

2) Kinabukasan, naghanda na ko para sa gyera. Nagdala ko ng overnight stuff para kung anumang mangyari,pwede akong sa office na lang matulog. Nung uwian na,buti na lang nagtext saken si Monde sabi niya.. "Baha sa espana. Grabe." Kaya ayun! Overnight na lang ako. Pero dahil ang sad naman ako lang sa aking group of friends ang magsstay sa office, kina lei na lang ako nakitulog.. Yehey! =)

3)
- "Talaga talaga?? ambait ah!"
- "... bait ka din naman eh."

Ayiiiiiii! =P

Nyahahaha! Oy,makatotohanan yang mga yan ha! Pramis :D

Hahaha. Wala na. Lumilipad nako. Ang hirap kasi magpigil eh. Pag hindi mo nakikita,madaling ayawan. Pero pag anjan na sa harap mo tas nginitian ka (pamatay pa naman ngiti niya! kkkkkkkk!) wala na.. Haaaay. Wala shang kailangang sabihin. Ayiiiiiii! Hahaha,kinilig =P

Ankyut.

It's getting uncontrollable, i'm starting to hate it
But my thoughts just stray, i really can't help it
One second i'll be reading about DMC
Then suddenly i'm thinking about him and me..

Nyahahaha! :D

buhay pa koooo

2007-07-22T18:16:00.000+08:00

Haha! After so long,i'm back!

Marami na naman akong realizations eh,tulad ng kung gaano kahalaga pala talaga ang weekends pag nagtatrabaho ka na. Ang masama lang neto,wala kaming weekends ni lei ngayon! *waaaaah* At yan ay dahil sa kasalukuyan kaming nagrereview para sa board exam.. BUT WAIT!! Shempre ang hirap ng ganong buhay diba?? Isipin mo na lang,from Monday to Friday ngarag ka sa trabaho-pagod sa work mismo,pagod sa byahe at kung ano pang kapaguran! Kaya shempre,paminsan-minsan naman hindi namin hinahayaan ni lei na sirain nung review yung weekend pahinga namin! Ahahahaha! Kaya,madalas (hindi pala paminsan-minsan) absent kami... Ayun lang =P

Pero nagpramis na ko sa sarili ko na magbabagong buhay nako sa review eh.. Kaya pinipilit ko na talaga pumasok tulad kahapon at kanina.. O ha o ha! I'm so proud of myself. Kahit wala si Lei,pumasok pa rin akoooooo! Yebah! =) Minsan lang talaga may weak moments... Di na yun talaga maiiwasan... Haha,excuses excuses.

Anyway,gusto ko lang ikwento pa yung sumunod na pang-uungas samen nung mga chenes sa office. Hindi pa kasi sila nakuntento sa pagpaparinig nila samin nun eh. Eto ang nangyari..

Nagmerienda kami ni Lei sa pantry,tas nung patapos na kami eh di naghugas na kami nung kinainan namin. Dun kasi sa tabi nung sink,may lalagyan ng plates,utensils,mga microwavable na lalagyan,tupperware,etc basta mga ganun. Tas etong isang alipores nung main ungaser namin lumapit habang naghuhugas kami. Tas kunwari umakto shang may kukunin dun sa tabi tas nagkalaglagan na yung mga tupperware! At eto talaga yun eh! Ni wala man lang shang sinabi! Ni hindi rin niya tinangkang pulutin yung mga nalaglag! Si Lei pa talaga yung pumulot at nagbalik. At apparently, WALA NAMAN TALAGA SHANG KINUHA. Nang-asar lang talaga.

Nung time na yun,nakuuuu kumukulo talaga dugo ko! As in! Feeling ko kasi talaga,nananadya siya. Kasi kung hindi,eh di sana lumapit sha at sinabi: "Uy,sorry!" Tas ibabalik niya yung mga nalaglag OR sabihin na lang niya na "Uy pasensya na,cge hayaan niyo na lang yan dyan ako na bahala mamya.." Diba? DIBA??? Sabi ko talaga kay Lei "Bakit ano bang ginawa naten sa kanila??" Mga CHENES sila! Nakuuuuu...

Haaay. Anyway. Wala lang nakwento ko lang naman. Mejo matagal na rin naman yun at kebs na lang kami. Bahala sila sa buhay nila! Basta sa ngayon masaya na kami sa work namin. Well, at least ako masaya ako sa mga nangyayari,sa mga ginagawa. =) At ansaya pa! Kasi last Friday, nanlibre yung Super Big Boss namin ng gimik! Friday night yun eh,at nagbabadya na ata ang tape-out ng isang project kaya nanlibre sha ng inom. Solb pati mga KUNGFU! (KUNG FUmulutan patay.. dun ko lang ata to nalaman haha) So yun,more than 50 ata kami tas sha lahat bahala! Ang daming inumin! Ang daming pagkain! Waaaah! Haha,well hindi naman talaga ko mainom eh,pero grabe talaga.. Tipong "the beer bottles just keep on coming"..

At di pa dun natapos ang lahat. Dahil pagtapos ng inuman sa labas ng Nacho Fast, punta naman kaming Krispy Kreme. Ahehe,mga past 10 na ata to eh. AAT! Pagtapos to ng komosyon dahil sa nawala (at nahanap din naman buti na lang) na pouch bag ko na naglalaman ng aking kaperahan at ATM card. Kamusta naman talaga! Buti na lang nahanap. Hehe.

Anyway,matapos nag Krispy Kreme ay muli kaming lumipat sa isa namang bar-sa mag:net. At nadali kami dahil nagkabukingan ng mga crush! Tradisyon daw yun pag inuman eh.. So wala na kaming nagawa..

At yun,anong oras na kaya di na kami nakauwi. Dun na kami sa office natulog. Hahaha! Kamusta naman?? Parang buhay UP pa rin kami-yung IML nga lang eh napalitan na ng office. Pero same old,same old. Sleeping bag ito. Haha! Pero masaya. As in.

Buti na lang =)

hihihihi

2007-06-17T20:42:00.000+08:00

Alam ko na rin pangalan niya. Sa wakas. Wahahahaha! Angkyuuuuuuuttttt. :D
*hayyy.. buntong hininga.*

**********

Ay eto, may nang-ungas samin sa office. Shempre ibang level pa rin yung kay Monde, pero basta. Ganito kasi yun. Diba nasabi ko nga sa nakaraang post ko na every month ata eh may supplies na dumarating para sa amin. Tas per department yun. May cupboards sa pantry na may nakalaan sa bawat department tas dun tinatago yung supplies.

Anyway, so eto na nga. Habang nagttraining kami eh nalaman namin na may dumating nga na supplies. Eh yung training namin eh sa 19th floor, tas yung department namin eh nasa 18th. So baba kami nina Lei at Ate Cindy. Pagpunta namin sa pantry, hinanap namin yung cabinet na may nakalagay na "ASIC", tas bukas kami at kuha ng chichirya and stuff ganun ganun. Nung time na yun eh may ibang mga kumakain sa pantry. Tas may isang grupo na nasa table sa likod namin, kumakain sila tas mukhang hindi sila taga-ASIC. Yung isang babae dun biglang nagsalita dun sa mga kasama niya, sabi:

Babae: Pwede na bang kumuha ng supplies yung mga bago? Yung mga hindi pa regular?

Tae. Sinabi niya yan habang kumukuha kami. Tas sa aming tatlo, ako lang yung nakarinig. Nung narinig ko yun may hawak na kong chichirya, tas tumingin ako sa kanya. Parang nahiya kasi ako, kasi hindi rin naman namin alam kung pwede na nga. Wala namang nagsabi samin na "Go! Kuha lang kayo." pero yung mga kasama kasi naming trainees kuha lang sila. So tumingin ako na parang nahihiya, pero mukhang seryoso talaga yung babaeng matanda na yun. At talagang parang pinariringgan niya kami. Sabi na lang bigla nung isang lalakeng kasama nila sa table: "Hinde, sige ok lang yan.." Sabay smile. Ayun.

Nung bumaba na kami, tinanong ko sina Lei kung narinig nila yung sinabi nung babae. Tas hindi daw, pero nung nalaman ni Ate Cindy mejo nabwisit sha talaga. Tas pagbalik namin sa training room, tinanong namin kay Sir Rudy kung ok lang bang kumuha kami. At ang sagot niya:

Sir Rudy: Bakit, lahat naman tayo tao dito ah. Lahat tayo kelangan kumain.

Hay. Buti na lang yung mga tao sa department namin eh mababait. Wala naman kaming naeencounter na mga balahura. At tingin ko, wala talagang ganun. Bakit kasi yung mga taga-ibang department hindi naman namin sila inaano, nanggaganun?? Ano yun , power trip?? Haller!!! Eh hindi naman yung cabinet nila yung kinukuhanan namin eh! Kainis talaga.

**********

Sa Tuesday, matatapos na yung training namin. Hehe. At nagenjoy talaga ako. Sana lang, i will be able to say the same thing pag sinabak na talaga kami sa totoong project. At malaking tulong talaga yung mga taong nakakasama mo. Buti na lang marami kaming new hires, at mejo bonded na rin kami. :D

**********

Merong mga tao na pag kausap mo, maraming sinasabi. Yung mahihirapan ka na minsan alamin kung alin sa mga yun yung totoo talaga. Pero merong iba, ang tipid magsalita. Pero pag nagsalita na sila, alam mo lahat yun totoo. Kahit gaano kasimple, kahit gaano kakonti, totoo. Sincere. Kunwari yung "Ingat ka." Madalas kasi pag maghihiwalay na, nagiging habit na lang yung pagsabi nito sa iba. Pero iba yung sa iba. Pag sinabi nilang "Ingat ka.", mapapangiti ka. At mararamdaman mo talaga na nagccare sila sayo. Tapos at that moment, hindi ka na makakapagsalita ng "ingat ka din" kasi parang hindi mo mapantayan yung pagiging totoo nung mga salita nila kahit pareho yung mga salitang gagamitin mo. Magssmile ka na lang, at tatango, titingnan habang unti-unti silang lumalayo..

Wala lang, narealize ko lang.
:)

after twenty years..

2007-06-05T20:49:00.000+08:00

Grabe na! Antagal ko nang walang bagong post.
At dahil jan, eto na ang mga mabibilis (nga ba?) kong balita.
:)

*******

Magiisang buwan na ko sa work! Yehess naman. Akalain mo yun?? Parang kelan lang. AT! Eto pa! Nakasweldo na koooo!!! Hahaha! Yun talaga yun eh. Hehe. Ansaya ever. Tas ok kasi may training na kami, 2nd week na ngaun. Nung simula kasi sobrang buraot talaga kasi walang magawa doon. Ang hirap maghintay ng oras! Hehe,actually pala maraming kelangang basahin,nakakatamad lang sobra :P Nakakaantok ganun. Pero at least ngaun keri na :P

******

Hindi ko pa malamang nakwento na sa ofis eh may libreng supplies every month ata. So pagalingan lang maghoard everytime darating yung mga pagkain. Haha! Pero dahil bago pa lang kami,kahiya naman kung mamakyaw kami agad. Pero masaya pa rin. Hindi ko pa rin kasi ata nakwentong may libreng kape lagi sa ofis. Pero hindi yung titimplahin mo pa (although meron ding ganun).. May nescafe machine kasi tas pipindutin mo lang kung anong klaseng kape type mo. Kunwari cafe latte, eh di "toot" pindot ka lang tas "pshhhhh" buhos na yung kape. Soshal diba?? :D

******

May crush na ko sa work! Yihiii! [haha,asarin daw ang sarili!] Ang cute niya talaga. Actually, may tatlong cute dun (tatlo yung personal kong bilang.. shempre kanya kanyang trip naman yun.. :D) Tas ayun, yung isa sa kanila boy-next-door cute. Yung isa hottie (haha! papi ni dyason!) at shempre yung isa eh yung crush ko. Mysterious na naman ang dating. Haha! Pero di ko pa alam name. Malalaman ko din yun. In time. Pero sa ngayon, smile smile muna.. Hahaha! :D

******

ASIDE:
Naisip ko lang. Sa training samin, at sa tagal ng ilalagi ko dun, baka magbago na ko as a person. Sabi kasi, dapat OC ka. Dapat keen sa detail. Dapat lagi mong iisipin na meron pang pwedeng maging "bug", maging mali. At dapat lagi mong hahanapin yun. Dapat lagi mong iaassume yung iba't ibang cases including ERROR cases. Baka pag tumingin ako sa tao, yung mali na rin yung hanapin ko. Lagi. Hmm.

ewan ko ayaw ko na hmm

2007-05-01T23:52:00.000+08:00

Nangyari na ba sayo yun? Yung tipong isang araw na lang nagising ka tas biglang ganun na. Hindi mo alam kung pano nangyari, at kung BAKIT. Basta ganun eh, hindi talaga maipaliwanag. At yun yung pinakamasaklap sa lahat. Ayaw mo naman, wala namang history, pero isang gabi narealize mo na yung nung umaga, yun pa din yung nung hapon, hanggang dinner at hanggang bago ka matulog. Tas hanggang kinabukasan, at maging 3 days later (which is yung binigay mong deadline sa sarili mo).

Dahil nga ganun, inextend mo yung deadline. Pero after a week, yun pa din. Shetters na. Alam mo naman kasing walang mangyayari, at hindi mo rin gusto yung pakiramdam na kahit wala kang ginagawa yung isip mo eh occupied ng ganung bagay. Kaya pipilitin mong itigil na, magpapakabusy ka na ng totoo. But it still won't work. Potek na. Second option: Alamin ang totoo para masaktan ka na at makamove on. Pero hindi ganun kadali. I mean, ang pag-alam ng totoo ay mahirap. Dahil iririsk mong malaman ng iba ang totoo tungkol naman sayo. Kung bakit ka nangungulit, kung bakit ayaw mong tantanan.

Next option: Meron pa ba?
Malay ko. Hanggang option2 pa lang ako.

Ang Pagtatapos

2007-04-22T21:30:00.000+08:00

After 5years,natapos na din ang lahat.
Sleepless nights.
Cramming.
3exams sa isang araw.
Na naging dalawa na lang nung maglaon (buti nman).
Papers.
Docu.
Homeworks.
Recitation.
Reporting.
Lab.
Overnight sa lab.
Pancit canton.
Na niluto sa mainit na tubig sa dispenser.
Mga GE at PE.
Mga LC at DC.
Pagintroduce sa class.
Suruy-suroy at lalo lalo rar.
Groupings at meetings.
Yellow paper.
Rainbow pad.
Smith chart (haha!).
Attendance.
Attendance sheet!
Paprint sa DSP.
Paghingi ng tubig sa CEL.
Paghiram ng gamit sa YAMA.
Jogging.
Paload kay Ate Babes.
Utang din na load kay Mam Joy.
Pagpunta sa Engg Lib na malayo.
Para manghiram ng libro na laging naooverdue.
At maraaaaami pang iba. Basta.
Ang point ko lang talaga eh eto: GRADUATE NA KO!!! Yep, graduate na kami.

Sa loob ng limang taon, ang dami kong natutunan. Ang dami kong nakilala. Ang daming memories na hinding-hindi ko makakalimutan. Nagpapasalamat ako sa lahat ng mga taong naging bahagi ng buhay ko kasi kung hindi dahil sa inyo, hindi rin ako ganito ngayon. Kung wala kayo, paniguradong boring ang buhay ko at hindi ko matatagalan ang limang taon ng ganun. Hehe.

Ayun. Sa Batch 2007, HAPPY GRADUATION sa ating lahat!!! :D

hmm..

2007-03-30T12:30:00.000+08:00

2exams,isa sa kanila take-home. Ok.
1design problem,mahirap paganahin. Wala pa talagang nasisimulan.
1Wiki page,30% ng 1 sa mga exams. Wala pa ata kaming topic.
Isang araw,isang weekend. Boksing na!

****

Akala mo lang minsan ok na lahat. Well,hindi ok na ok pero at least wala na sa kritikal na kondisyon kumbaga. Stable ganun. Pero isang araw malalaman mo na lang hindi pa pala, tas magkakaaberya tas magugulo lahat tas pakiramdam mo lahat linoko ka. Walang kahit sino sa tabi mo,naghahanap ka at nakikita mo sila pero may kung anong dahilan at hindi mo sila maabot. Parang yung napanaginipan mo pero yun nga lang eto totoo.

ang "mahiwagang araw" ay dumating na.. at natapos :D

2007-03-24T14:37:00.000+08:00

Tapos na!!!!
Tapos na 198!!!

Shucks. Akalain mo. Parang after 20 years, after ng lahat ng kakulangan sa tulog, sa oras na ginugol sa pagsimulate at pagdocu, sa pagharap sa pc maghapon, sa pagtatago at pagiging invisible, sa stress and all, natapos na din. This is it. This is really is it. Haha.

Kanina yung final presentation namin, tas complete attendance yung panel. Naks. Tas may dumating din na isang faculty na hanggang ngayon hindi pa rin namin alam yung pangalan. Hehe. Tas hinihintay pa muna yung isang panel member na dumating so nagkaroon kami ng time para mejo kabahan dun nga sa presence ng teacher na di namin kilala.

"Sino kaya yun?"
"Bakit sha nandito?"
"Eh ano naman kayang alam niya sa project naten?"
"Huyy... Kinakabahan na ko.."

Haha,parang ganyan yung mga usapan namin sa 10minutes na pinaghintay namen. Anyway, ok naman yung presentation namin mismo kasi nakadalawang mock presentations na kami. Tas nung tapos na kami magpresent, questions from the panel.

Panel Member 1: So yung sinabi niyong task not accomplished niyo, bakit hindi niyo nagawa?
--> Keri lang to, alam na namin yung isasagot dito. May mga iba pa shang follow-up questions pero ok na rin.

Panel Member 2: You wrote here in your documentation that both linear settling and slew rate affects the performance of your integrator. So what is linear settling? How do you define that?
--> Mejo nagtagal kami sa tanong na to kasi naconfuse si Tanya. Ang pumasok sa isip niya agad eh linear settling TIME na di namen maexplain. So parang try try lang sumagot ganun haha! Naalala ko yung mukha ni Tanya eh.. Tas nung hindi pa rin ok dun sa tanong na yun, at narealize ko na nga yung confusion na nangyayari tumalikod na ko sa audience tas harap ako kay Tanya sabi ko..

"Tanya, ok lang yan. Relax. Ang tinatanong ni Sir eh linear settling at slew rate. Hindi linear settling TIME."

Tanya: Ah! Yun ba! Alam ko na..

At yun, inexplain na nga nya. Hehe.
*Sorry Tanya, di kita natulungan talaga agad sa pagsagot..*

Panel Member 3: Yung filter niyo is low pass right?
--> Yes, sir.
Panel Member 3: Navalidate niyo ba kung yung mga nakuha niyong coefficients eh para sa lowpass filter talaga. Nagtry ba kayo kunwari may 2-tone tas yung isa nasa passband blah blah..
--> Actually, hindi talaga namin natest na ganun pero yung function sa MatLab eh yun naman talaga yung ginagawa tsaka naging ok naman yung reconstruction namin nung sine at BPSK inputs so yun. Pero ok na rin to.

At ayun na nga. Sa ngayon, mukhang ok na naman ang lahat. Final docu na lang!!!! Weeeee!!! At least maaasikaso naman namin yung design problem sa 113. Hehe. Pero nakakatamad pang gumawa eh, parang ansarap magpahinga todo :D Marathon na ito!!

Astig talaga. Astig ng MaTaLeino group. Dabest! Yeyeyebah.

P.S. Godbless pala dun sa mga nadelay ang 198 presentation! Go go go Geof! Go go go Jhongkiks! Go go go Monde! Ay tsaka eto pala yung title ng project namen...

ZigBee-Compliant Fully-Integrated Delta-Sigma Analog-to-Digital Converters Implemented in 0.25um CMOS Process

Cool no? Andaming dashes sa title. Hehe.

ikaw pala.. aking hinahanap..

2007-03-17T18:06:00.000+08:00

*Walang koneksyon ang title sa laman ng post.*

Napansin ko lang na yung mga nakaraan kong posts parang puro pagrarant kaya ang depressing na netong blog ko. At dahil jan, eto pa pampadagdag. Haha.

Konting konti na lang matatapos na kami sa aming undergraduate project. Pero yung konti na yun parang hindi namin matapos-tapos. Nakakaasar na. I mean, inaanticipate na namin yung kawalan ng ginagawa, yung pagfocus naman sa ibang mga bagay tulad ng lablayp (haha,as if..) tsaka paghanap ng trabaho at panunuod ng sine at pagmamarathon ng bleach, death note, prison break, 4400, dance drill, sailor moon, lost, at marami pang iba! Basta. Nakakagigil na.. Tipong... almost there... but not quite. Waaaahhh!!! Nakakafrustrate.

Teehee.

Wala lang. Yan ang latest expression ko. Ewan ko kung san ko napulot, pero ayun. Teehee! :P

Anyway, andami ko nang namimiss na job interviews at exams. Well,actually hindi naman as in sobrang dami pero quite a few. Pano na ko yayaman nyan?!?! Haha! Sina Geof at Jhong pupunta na ng Japan. Si Monde nakakailang interview na sa para sa "dream job" niya. Si Lei tanggap na sa BitMicro although di pa sha nakakapagdecide kung tutuloy na talaga sha dun.

Eh ako?!?!
Wala. Asa lab pa rin, nagsisimulate. Loser. Bwiset.

Pero pramis ko sa sarili ko, magpapainterview na talaga ko pag maayos-ayos na lahat. Ang kaso lang, kelan kaya yun?!? Tsaka baka pag dumating na yung time na yun, naubos na yung mga opportunities. Hayayay sisbumbay! (-leilei.. wahehe..) Basta, isa ko pang pramis, yayaman talaga ko! Haha! Para makapunta ko kung san san! Weeeee!!! :D

Punta kong Japan para mameet ko si Raito at L.. Haha. Kaso patay na pala siya.. Haha, spoiler! Tsaka si Matsuo Toshinobu. Hihihi.
Punta kong Korea para mameet ko si Papa Hyun Bin tsaka si Prince Yul at Prince Shin. Ye!
Punta na rin akong Taiwan para sa F4. Wala lang, sumikat din naman sila eh.. :P
Punta na rin akong States, para mameet ko si Wolfgang Puck. Pero Australia ata talaga sha galing eh.. Howel..
Tas balik akong Pinas.. para kay Prince Charming.. <3
Huwattt?? Huwattt? Ahehehe! Hangkorni. Hanubayan?!?!?! Nyahahaha!
Bwiset. Teehee. Hihihihihi.
:P

alam mo yung "soo wrong"..?

2007-03-06T01:54:00.000+08:00

Nagbabasa-basa.

Tas narealize ko lang andami na nagbago,andami na nawala. Isang pangyayari lang,tas nagsunud-sunod na tas hanggang biglang ngayon.. it's gone. Parang yung simulation ko kay frost na iniwan nung friday tas pagbalik ko kanina black screen, may gray box sa gitna nakalagay
"Please enter username:" Tas blank. Bwakanang. Sabi nga ni Polo, "Hayup." Nakalogout nako sa PC na yun. Gusto ko lang sabihin na yung simulation na ginagawa ko eh isang araw bago matapos para sa isang transient analysis na ang start time eh 0 at ang stop time eh 20us lang. Isang buong maghapon. Tipong papasok akong mga 10am tas sisimulan kong isimulate tas nakatunganga na muna ko, hahanap ng kausap, susubukan magbasa, magpapakabusy. Tas chcheck ko lage lage para lang makita na wala pa sha sa kalahati. Tas matatapos yung simulation, madilim na sa labas.

So yung sinisimulate kong ganun, nawala. Iniwan ko na nga nung Friday para pagbalik ko tapos na sha. But no. Potek. Hanggang ngayon, wala pa ring kasagutan kung bakit nagkaganun. Hindi ko rin alam kung gusto ko pang malaman. Basta nagsimula akong magsimulate ulet. Iniksian ko na, 10us na lang.. so mga around 3-4 hours yun isimulate. Pagtapos nung unang simulation, mali yung output. Walang kwenta yung ginawa ko. Tas after 15minutes siguro, progress report na pala namen. SUPLAYS!! Anong sasabihin ko?? Wala. Wala na kong nagawa. Yuko na lang, habang may nasasabi sila at ako kinakabahang naghihintay sa turn ko sa pagsasalita. Hindi ako naiyak.

Ngayon,naghihintay na naman ako. Sa isang simulation na hindi ko siguradong maayos na ang kalalabasan. Pag natapos to at mali, hindi ko na alam kung anong gagawin ko. Yung mga sagot, mahirap hanapin. Yung pwedeng makasagot, mahirap harapin.

Para ring tanga yung simulation, gumagaya sa kwento ng buhay ko.

kakaburaot

2007-02-28T19:06:00.000+08:00

Sabi ko kay Monde kahapon "I'm bored."
Sabi niya "Ganyan talaga pag wala nang gagawin sa thesis."

Nye, gudlak jan. Una sa lahat, sobrang naghahabol pa kami ngayon. Marami pang kelangang gawin. Marami pang dapat maipakita, mapagana, maprove. Sobrang bored lang talaga ko. Siguro dahil araw-araw wala nang ibang ginawa kundi humarap sa PC at maghanap ng mga sagot na parang sobrang mailap. "Same old, same old" kumbaga.

Dati excited talaga ko pumasok. Ngayon, hindi na. Minsan, oo. Kasi may inaabangan, may pupuntahan, may kakaibang gagawin. May anticipation. Tas hindi matutuloy yung gagawin, hindi mangyayari yung inaabangan, hindi na din tuloy yung pupuntahan. Sobrang nakakainis.

Gusto ko lang sigurong may mangyaring kakaiba sa buhay ko ngayon. Kung anuman yun, ewan ko. Para lang maging exciting ulet lahat, para naman hindi nakakasawa. Kung kelan pa paalis na kami, saka pa ganito yung feeling. Gusto ko maenjoy yung ilang linggo pang natitira.

Sa kabila ng thesis at nalalapit na defense.
Sa kabila ng eyebags at pimples.
Sa kabila ng laging pagtatago sa mga tao na akalain mo kriminal kami at may ginawang sobrang sama.
Sa kabila ng walang katapusang pagpaparamdam at pakikiramdam.
Sa kabila ng dumadalas na mood swings.
Sa kabila ng natatambak na panoorin.
Basta, you get the picture.

buhay 6years old

2007-02-08T19:06:00.000+08:00

Eto yung bunso kong kapatid, si Marisse, 6 years old at magbbirthday sa June 6. Kung makikita niyo,hindi katangusan ilong niyan. Actually, joke joke na yun sa bahay. Minsan ang tawag sa kanya si Pangulo (pango-lo), tas niloloko sha ng tatay ko na pag-iipunan na raw pampanose lift niya :D

Marisse: Ate, gusto mo bang mag-asawa?
Ako: Hinde. (hindi ako mashadong nagpapakita ng reaction. yup,inuungas ko lang sha.)
Marisse: ....... (hindi rin sha ngreact,mukhang hindi yun ang ineexpect niyang sagot ko)
Ako: Joke lang. OO NAMAN!
Marisse: Eh di ba masakit manganak? (takte dapat ba alam na niya to??)
Ako: Kanino mo naman nalaman yan?!
Marisse: ... (hindi niya sinagot ang tanong ko. mabait na bata to eh.)
Ako: Eh bakit ikaw gusto mo bang mag-asawa?
Marisse: Hinde. Magboboyfriend lang ako. Tas hihiwalayan ko din.

Tae! Haha. Six years old yan ha.
*Hoy,wag niyong sasabihing mana saken to! Gusto kong mag-asawa no! :P*

Eto pa:
(Eto yung Monday na di ako papasok kasi nagdudugo na ilang araw yung ilong ko. Naghahanda na sha pagpasok nito, ako nakahiga lang.)

Marisse: Ate,papasok ka ba?
Ako: Hinde. Maysakit ako eh.
Marisse: Eh,anong sakit mo?
Ako: Sakit sa ilong...
Marisse: MAGPANOSE LIFT KA KAYA!

Yun talaga yun eh! Hangkapal ng mukha! Hahahaha! Ako pa talaga sabihan ng ganun?!? Mejo may kaungasan talaga tong kapatid ko na to eh. Eto naman,asa simbahan kami eh ang gulo gulo niya.

Kami: Huy Marisse,wag ka ngang malikot. Laro ka ng laro. Sige ka,lagot ka kay Jesus! (Ang Jesus na tinuturo namin eh yung nakaluhod na may dala-dalang cross)
Marisse: Eh hindi naman ako maaano niyan eh! Ang bigat kaya ng dala niya!

Panalo. Kahit mga magulang ko wala nang nasabi. Ansaya magkaron ng kapatid na bata,parang lahat bloopers. Haha! Pero sana wag na tumanda. 6years old na lang forever.