RaGaSa

isang pagbati

2008-12-25T07:09:00.000+08:00

Happy Merry Christmas sa lahat!

Malapit na rin matapos ang taon, pero saka na yun.
Sabi nga ni Elsbeth, ngayon officially open na ang paglamon at paglimot sa pagdadiet.
Kainang walang patid.
Pabusugan.
Palakihan ng tiyan.
Patabaan na nga lang daw sa pasukan eh. Hehe.
Ayus yan! Walang matatagtag sa FBX-Verif. Mukhang lahat eh papasok pa rin sa minimum weight limit. Teneeen!

May kakaibang feel ang Pasko ngayon.
Masaya naman pero ibang saya.
Hindi sayang "weeee! yipeee! ang saya-saya!"...
kundi "masaya sha. *smile*"
Tsk tsk.. tumatanda na ata ako.
Nah.. hindi rin! Haha,ayaw talaga tanggapin eh.. =P

Ah basta,sa lahat ng napamaskuhan ko (kitams,bata pa talaga ko! hehehe)..
At sa lahat ng mapapamaskuhan pa (nyahaha!)..
Ambabait ninyo tenkyu! ^__^

MERII KURISUMASU!
*mwahmwah*

komosyon

2008-10-25T12:22:00.000+08:00

Yaps, nagkaron na naman ng komosyon.
At yaps, kasali ako. At iba pang tao.

Pero for the record, hindi ako ang kumomosyon. Nananahimik kami. Actually kahit nung natapos na yung pangyayari nanahimik ako, kasi iniisip ko na tapos na at naiwan na dun ang lahat. Kahit ipagtanong niyo pa, iilan lang ang nakakaalam ng kwentong yun. Pero minsan, hindi pala umuubra ang pananahimik. Minsan kelangan pala magkalat ng kwento, para lumabas yung TOTOO.

Ang hirap sa ibang tao, todo react agad sila. Todo chismis. At todo baling ng sisi at init sa mga tao na wala naman talagang kasalanan. Hindi nila naiintindihan, kasi wala silang alam talaga. Pero kahit wala silang alam, hindi sila napipigil sa pagdadada. At ang masaklap pa, hindi na nahiya yung totoong may kasalanan. Ni hindi man lang ata nageffort na tamain yung maling alam ng mga kasama niya.

Anyway, wala lang. Idealist ako talaga eh. Dati. Gusto kong magstay that way, pero mahirap pala kasi maraming bagay nagshshake ng idealism mo. Sa nakaraang isang buwan lang, dalawang solid na bagay ang nagbigay sakin ng dahilan para magmuni-muni lagi. Sobra akong distracted. Pero sabi nga ng isang kasama, wag mashadong magpadala sa mga ganung bagay. Tama nga siguro sha.

Pero, yun yung isa sa madaling sabihin pero napakahirap gawin.

concert number 1

2008-09-07T06:24:00.000+08:00

Tagal na neto pero di ko pa nakkwento!

Dumating dito sa Pinas ang isa kong papa last July.. At shempre hindi ko mapapalampas ang panunuod ng concert niya nung July29! Ang aga nga namin bumili ng ticket eh, haha. As in months before pa. Tas tipong nagcountdown ako sa status ko sa aming intra-YM a month before the concert day. Waaaaaah!! Haaaay.. By the way, eto nga pala pic niya..

Waaaah! Ampuge! Everyone, meet Chris Daughtry..
and his band. ^_^

Pero promise, try niyo pakinggan music nila, magagandahan din kayo. Maganda tunog, maganda lyrics. Hindi ako biased! Hehehe.

Anyway, balik tayo sa aming experience ni Elsbeth.

AUTOGRAPH SIGNING
Ang aga talaga namin umalis ng office kasi nalaman namin na may autograph signing para sa first 200 people na darating dun. Lunch time ng araw na yun bumili akong album para lang makapagpapirma. Nagpunta pa kong Market para bumili, pero wala na daw sila! T_T So tinawagan pa namin sina Lei (kasi nasa SM sila that time) para magpabili. Ayun! Nakabili naman.. Tapos, eto matindi! Pagdating namin sa venue ng autograph signing, kelangan dun ka bumili ng album para makapasok.. Camon! Shempre, bumili pa rin kami. Bwahahaha! Adik talaga. =P

Akyat na kami. Tas dapat daw isa lang yung papirmahan na album - one person, one copy lang. Eh tig-dalawa kami. So tinago ko muna sa bag yung isa.. Tas ayan na, palapit na kami ng palapit.. Shet! Sobrang nastar-struck talaga ko. Kinamayan ko silang lahat!! Mukha siguro kong tanga, sabi ko pa.. "Hello.. hello.. " tas sabi ko dun sa unang member, "Hi.. Can you also sign my friend's album for me..? (sabay labas nung extra copy ko)" Bwahahaha! Wala nang nakapigil sakin.. Kala nila ha. =P Tapos tinanong niya sakin "Where do you want me to sign?" Sabi ko na lang.. "Anywhere!" Haaaaaay, so pogi. So galing. Rak on!!!!

Nakaupo kasi silang lima sa isang long table. Tas dadaanan mo silang lima, eh nauna ako kay Elsbethbabeth. Tas ang tagal niya dun sa una, eh ako nasa pangatlong member na. So parang nasa gitna nila kong lima, tas mukha kong ngmomoment na tanga dun. Hahaha! Lam niyo yung posisyon na magkahawak yung dalawang kamay niyo tas nakapwesto sa may gitna ng chest? Ganun pwesto ko! Tas sabi ko sa kanilang lima.. "Gosh, I cant get over this.. You're really here!" Sabi nung isa.. "Are you happy?" Haluuuur! Anu bang tanong yan?? Kaya ang sabi ko.. "SUPER!!!" hahaha, fan na fan talaga ang dating =P

At anu pa nga bang masasabi ko?? Haaaay, ang saya saya ko talaga. So after ng signing, baba na kami. Tapos hindi pa rin kami makamove on sa mga naganap! So nagtatatalon kami dun sa baba, as in! Biglang may lumapit saming babae sabi niya.. "Galing ba kayo sa autograph signing?" tas sabi namin oo. Tas sabi niya bigla, "Pwede ba kayong mainterview?" Wooohooo! Teneeeen!! Sabi na eh, I am sooo destined for stardom. Hahaha =P So yun, it turned out na para yun sa isang QTV show called Living It Up! tapos nagtititili kami habang kinukunan.. At dahil malas talaga, may mga nakapanood samin nung ipalabas yun akalain mo nga naman. Leche. Haha.

THE CONCERT
Wala na kong masabi. Ang galing! Ang saya! Super! Kinanta nila buong album eh, plus a few other songs na baka isama nila sa next album. Sa mga Lifehouse fans, isa dun sa mga new songs na kinanta is a collaboration with Jason Wade. And maganda sha, acoustic tinugtog ni Daughtry. That's definitely something to look forward to. ^_^

Galing ng band, taas ng energy level. Ang saya sayang sabayan ng songs. Tas swerte yung mga tao sa harap kasi everytime tumutugtog si Chris Daughtry, tinatapon nya sa crowd yung pick niya. Tas pati towel, tsaka yung drum sticks hinagis nung dulo na. It was a great experience as in! Kahit kinabukasan hindi pa nawala yung hype ko. Mga buong linggo ata akong excited pa rin dahil dun sa concert eh. Haha. Tas iniiwasan ko magkwento na tungkol dun kasi parang bumabalik ang aking excitement di ko macontrol. =P

Ano pa nga ba masasabi ko? Sana bumalik sila pag nakarelease na sila ng bagong album. Or kahit hinde pa. Pupunta ulet kami! =D

nagkakasakit din pala ko

2008-08-17T16:10:00.000+08:00

Monday pa lang last week eh nagyaya na si Mam Izonne ng party for last Friday. Mukhang gimik mode todo ang lola mo! Hehehe. At ang gusto pa eh party sa greenbelt camon! Shoshalan itech. Balak ay Absinth (nuninuninu.. brings back memories.. batch 02 eng'g? senglots ever? =D) at dun din naman natuloy..

Eto ang masaya.. Asa guest list kami! O ha o ha.. Kakilala kasi ni Boss Edz yung host/organizer nung happening that Friday sa Absinth which, by the way, was dubbed "Flirty Friday". Hehe. At todo kumokostume ang gang! Mga nagmamaganda! Hahaha! Si Mam Izonne ang winner, mukhang pinaghandaan talaga.. Backless kung backless, shorts kung shorts at boots kung boots. Best costume! Pag me nahagilap akong pic nya nung gabing yun popost ko.. =P

Eto naman ang malungkot.. Ako together with Lei and Derick, ay hindi nasulit yung gabi kasi kinailangan na namin umuwi dahil linagnat ako. At habang lumalalim ang kagabi ay pataas sha ng pataas.. Nagmamatigas pa ko nung una, kasi nakakahiya kina Boss at Mam Izonne, pero hindi ko na kinaya kaya nauna na kami =(

At potek talaga, kasi nung pauwi kami, sobrang bumuhos ang ulan! Gudlak samen.. Grabe talaga. Kaya ayun, paguwi sa apartment, nagbihis lang ako, tanggal contacts, inom biogesic+decolgen, tas bagsak na. Pagkagising ko, parang mejo ok na ko so nagayos na ko ng gamit ko para umuwing manila. Pero maya maya.. Tenen!! Ang init ko na ulet! Buti na lang andun sina Lei inalagaan ako.. =) Sayang yung Saturday ko kasi balak ko pa namang magmarket kasi sale daw.. Huhuhu.. Howel,next time na lang. Papagaling na lang muna ko. Tulo-sipon pa rin ako hanggang ngayon eh. Hehehe..

buhay pa ko..

2008-06-29T15:39:00.000+08:00

...pramis! hehehe.

HELLO EBRIBADI!!

OO na. Alam kong 200,000years na kong walang post.
Eh ganun talaga eh.

"Ganyang talaga ang buhay.. Lagi kang nasasapian.."
- version ko to ng Batang Bata Ka Pa =P

Anyway,wala lang. Trip ko lang magpost. Eto mabilis lang.
Mga pangyayari mula nung nakaraang galera post..
- nakafirst kiss na ko... sa sea lion. huwaw! OMG! =P (post ko yung pic next time.. mga ilang dekada ulet aantayin wahaha)
- nanalo kong best muse sa opening ng sportsfest namen. OMG LALO!!! joketime to eh,howel.
- balik badminton kami,tas nahila ko na si ate cindy
- naglalaro na rin akong pingpong. haha,feelinger.
- ok na me,wer na u?? hehehe. nde,ok na talaga ko. lagi kong naaalala yung boses ni polo eh. parang kunshensha ba.. "dahil balang-araw, may magmamahal din sa mga scorpio! yih!"
- clueless (isang tao lang makakagets neto) - headline to
- dreamer (eto rin isang tao lang makakagets) - headline din
- clueless dreamer - ako to,resulta ng mga naunang dalawa sa taas hehehe.

Yun lang sa ngayon.
*mwahness!*

galera escapade : 04/19-20

2008-05-03T12:05:00.000+08:00

Naaalala ko everytime lumalabas ako ng office for lunch or merienda, tas maffeel ko yung init ang instantly kong maiisip.. "Waaaah,gusto ko na magbeach!!" Hehehe. So yun,buti naman nakaisa na ko kasi natuloy yung Galera trip namen nina Monde. Mas magaling magkwento si Monde eh,punta kayo sa site niya mas maraming details nung trip namen.. =P

Pero yun. Una sa lahat,si Bri dakilang late! So by the time na dumating na kami sa Batangas port puno na yung roro na diretsong White Beach. Ang ending tuloy eh roro papuntang Calapan yung sinakyan namen. Yung roro ride, mga 2hours. Tas pagbaba eh meron ulet mga 2hr drive papuntang White Beach na mismo.. Kaya! Ang unang araw sana eh naging byahe day tas para naman me mapala nagnight swimming na lang kami. Tas shet! Grabe ang lalakas ng alon! Jusko,naiimagine ko na kung pano me mga nalulunod dahil inanod ganun.. Camon! OA na kung OA! Pero grabe talaga,para kang hinihila ng dagat. Tas shempre yung buhangin nagsusuot *ahem* sa kung san san. Kazar. Hahaha! =P

At op kors,nighttime is booze time! Wahehehe. Si 3k me dalang matinding mga inom. Tas yun,dakilang tanggero din. Haha. Ang ending,ang dakilang driver (Drew aka Wakin Burdado) ay ang unang casualty. Ang dakilang late (Bri Pasaway) ay humiga at naghilik sa di nya dapat na higaan. Ang dakilang tanggero (3k Adik).. Ayun,dakila talaga. Buhay hanggang huli! =)

Tas Sunday nagswimming galore kami sa White Beach tsaka sa Tamaraw Falls. Nung hapon,uwi na kami nina Polo at Bai. Sina Monde nagpaiwan dun tas Monday na sila naguwian. Yun lang. Masaya in fairness kahit mejo bitin. Balak ko kasi magpaitim,eh pero pagbalik ko parang walang nangyari. Parang nagmall lang ako.. Haha! Pero super enjoy. Sayang wala sina Allan.. Howel,me next time pa naman.. Sana =D

ang tagal naaaaa...

2008-02-28T18:10:00.000+08:00

huwaw. grabe ang tagal na ng huling post ko.

anyway,ngayon mas busy na sa office. tapos marami nang pangyayari sa buhay ko in 2months.. yun. wala lang. actually wala akong specific topic to talk about. bigla ko lang naisip magpost. anu kaya.. hmmm..

dati,i was really bored. i was hoping for something exciting to happen to me - to my life. cguro sabi ni God "excitement pala hanap mo ha.. etong sayo!" tas yun! kung anu anu na nangyari.. parang naging rollercoaster - kasi ambilis, kasi may times na sobrang saya, kasi may times na hindi masaya. life nga naman o,minsan mapagbiro.

sa seesaw,pag merong nasa taas ibig sabihin meron ding nasa baba. asa baba nga ba ako? ewan ko. im trying to be positive and happy,kasi dati sinasabi ko sa iba "you can choose to be happy.." and yes,sometimes that is really true. pero minsan din,mahirap din. parang pakiramdam mo nagpapanggap ka lang.. yun tas mapapagod ka na. tas tatanungin mo sarili mo "how long can i keep this up?" tas biglang paggising mo,ayaw mo na magpanggap. malungkot na kung malungkot! potek! pasasaan bat sasaya rin ako.. hahaha,biglang ganun! =P

pero totoo naman. mangyayari ang dapat mangyari. someday,i will be happy. again. =)

bali-balita

2007-12-23T19:47:00.000+08:00

So,nalipasan na naman ng mga pangyayari sa buhay ko tong blog ko. Sa dami nang nangyari,ang hirap ng ikwento kasi mahirap na ring iexplain yung feelings na involved. Haha! Dumaan na ang:

1. Team building ng ASIC - fruitful and super eventful (meaning may komosyon)
2. ASIC christmas party - na walang kinalaman whatsoever sa christmas =P (may komosyon din)
3. BiTMICRO christmas party - na matagal na pinaghandaan at well, parang dumaan lang. Eto makkwento ko pa ng maayos kasi kelan lang nangyari.. Ok. (mejo may komosyon)

Hindi ibig sabihin na hindi masaya yung party. Ansaya nga eh! Andaming napanalunan ng ASIC. Nanalo kami sa BiT Duets (yey! *clapclap*), so natupad ang isa sa mga mumunting pangarap ko sa buhay. Hehe. Nanalo rin kami sa BiT Movers (although tied kami at 1st place.. hehe), so nakatikim din kami ni Derick ng first place sa isang dance compet. Yun nga lang,hmm... Hehe basta =) Nanalo din kami sa presentation (2nd place naman to), at super galing talaga nila Regie! ASTIG! Winner sila lahat sa acting at sobrang benta ng mga patawa! Tas to think na ilang araw lang yung practice nila ha! Shempre,winner din ang mga nagvoice over at tumulong sa paggawa ng script. Kaya sa buong ASIC, clapclapclapclap! Parteh ulet!! =)

WARNING!!! Ang mga susunod niyong mababasa ay dala na ng emo mode:
Yoko na dapat neto eh,pero kelangan ko lang malabas..
Nagdecide ako tungkol sa mga bagay bagay. Pinili ko yung option na naisip kong dapat. Nagmatigas ako eh, ayoko ng suggestion niya kasi naisip ko pag ganun, mauulit lang lahat. Akala ko magiging madali. Lalo na kasi sinuportahan niya yung desisyon ko. Dapat maging masaya ako. Pero hindi. Ang hirap hirap pala. Hindi ako sanay na ganun sha sakin. So after ilang araw, im still miserable.

Sabi ko nga, im miserable both ways. So bakit ko ba pinagpipilitan na dun ako sa miserable all the way when i can choose the other misery na may kasamang konting saya..? Hindi ko kinaya. Nung una akala ko withdrawal lang. Tas ganun din pala sha. So after a few days, at isang matinong usapan, we're trying it his way.

I dont know how it's supposed to work, or how it's going to help us get a hold of our feelings. Masaya nga sha, most of the time. Pero pag ako na lang, napapaisip ako. Yan kasi pasttime ko. Segue: Sabi ko nga ke tatang dati feeling ko isang araw mababaliw na lang ako sa kakaisip. Hehehe. Ayun,anyway. Wala lang. Hanggang ngayon, naguguluhan pa rin ako. I dont want to be THAT person. And i know i should use my head. Madali lang kasi mashado sabihin. Pero sobrang hirap gawin. Sana kasi wala na lang komosyon..

Tenen!!
Basta basta.. Kurisumasu omedetou!
Sana maging masaya ang buhay sa darating na taon.
*mwahness* ebribadi!

gabing wasak

2007-11-18T10:19:00.000+08:00

Well actually,hindi yung gabi yung wasak kung hindi kami ni Lei. Haha. Basta,more on that later.

Baby come back - carrier single ng soundtrack ng buhay ko (according to derick)
"I have to go.." - most famous line ng buong pangyayari
Kwentuhan - feeling kong mas bagay na carrier single kesa sa Baby come back hahaha =P

So, last Friday, may inuman. Nagpunta kami dun nina Lei (kasama nina Te Cinds, Dyason, Te Net, Derick at Clem na first time sumama) after ng practice at after magdinner (mga past 9 na to..) Tas yun. Ang saya nung umpisa, sayawan kami, inuman ever. Tas etong si Ginoo nirequest pa yung Because of You by Ne-yo. Haha! Ayun na! Asa may bandang likod kami tas ang gulo namen! (as usual =P)

Pero yun biglang CRASH! Haha! Ewan ko kung anong nangyari,pero alam ko si Dyason talaga nagtrigger eh. Hahaha. At sa mga nagtataka po,hindi ko rin alam yung dahilan. Pramis. Tas parang yun na yung naging highlight ng buong gabi namen ni Lei. Hehehe. Tas balik ofis,at kwentuhan hanggang umaga. May konting tulog din pala. =)

Supposedly masaya. Masaya naman talaga eh. Pero ewan ko,ang weird. Parang hanggang ngayon dala ko pa rin yung mabigat na feeling nung gabing yun. Ah,ngayon kasi pala,meron na akong naiisip na rason kung bakit andito pa rin yung feeling. So i guess,hindi na sha ganun ka-weird. Hehehe,labo. Basta yun. Salamat sa mga bossing sa painom na yun. At special mention kina Sir Edz, Sir Geck at Sir RickyN na andun hanggang makasakay kaming taxi pabalik ng ofis. At salamat shempre sa mga dakilang nag-alaga sa mga babaitang lashing. Hehehe.

Nahanap ko na nga pala yung isa pang Sugarfree na CD ko! Yebah!! =) Tas tinitingnan ko kanina,tas etong kanta na to feeling ko yung bagay. Derick,basahin mo talaga yung lyrics.. =P

KWENTUHAN

Kanina pa tayo magkasama
Umaga na pala
Maya-maya lang ay may araw na
Kahit tayo'y pagod
Buong mundo ay tulog
Ikaw at ako
Dire-diretso lang na walang pakialam

Kwentuhan lang wala namang masama
Oh usap lang, ibaong muna sa limot ang lungkot

Tatawa tayo, sabay seryoso
Unti-unti kang nakikilala
Ang sarap sarap mo palang kasama
Dati kasi tahimik ka lang palagi
Ngunit ngayong gabi
Parang kay rami-rami mo nang sinabi

Kwentuhan lang wala namang masama
Oh usap lang, dahil gusto kitang makilala't makasama

Umaga na, tulog ka na
Ang himbing mong managinip
Ang sarap-sarap mong umidlip
Uwi na kaya ako?
O dito muna siguro
Samahan muna kita
Dahil parang ayaw mong mag-isa

Samahan ka, wala namang masama
Kung samahan ka
Hanggang lungkot ko'y makatulog din...

hmmm.. =)

tapos na.

2007-11-10T10:59:00.000+08:00

yehehehehehey!!
tapos na. congrats sa mga bagong engineers! =P

naalala ko nung wednesday ng gabi, kabadong-kabado talaga ko. nung paalis ng office naiiyak na ko wahahahaha. OA. nde, seriously sobrang hindi ako mapakali namiss ko tuloy ang concert ni mareng beyonce (pero derick, tinext din talaga ko ng tatay ko promise..). hehe. tas yun bandang 11pm, nagbalita na si lyand. pasado na kameee! i was so happy, as in. nagsisigaw kami ni mama sa bahay. hahaha! tas yun ang saya-saya. afterwards, hindi na ko makatulog. hay. buti talaga nakalusot =D

tas may "handa" nung hapon ng thursday sa pantry. in fairness, nasurprise talaga ko kasi si dyason acting na acting =P yon. ansaya. haha,wala na kong ibang masabi kundi masaya, ansaya, saya-saya. hehe =)

and now, everything's back to normal. well,at least almost everything.
balik office na ko.
free na ulet weekends ko (yehey!)
nakita ko na yung isang cd nung sugarfree album kong nawawala.. (pero yung isa di ko pa rin mahagilap)

pwede na ko mag-aral ulet ng iba! yung masaya naman. hehehe.. pero iipon pala muna ko. pero tara aral tayo! nihongo, kanta o drums?
hmmm.. =D

isa.. dalawa.. tatlo...

2007-10-24T13:29:00.000+08:00

- What is it with "SUPLADOS" and "CATS"?? Argh.
- Pangalan lang talaga ang kelangan. Yih. =)
- Smiley or no smiley? Hmm..

4 days.
9 days.
Kunti na lang. Kunting hinga na lang. Parang thesis lang yan o.
I can do this, I believe.
=S

mabilis lang

2007-10-16T19:07:00.000+08:00

In fairness,nakakapagod na mag-aral. Nakakaburaot. Gusto ko na bumalik ng office.

Tas i just realized na nawawala ata yung cd ko ng Sugarfree,yung Dramachine na album. Yung repackaged. Yung dalawang cds nawawala. Argh. Bigay pa naman sakin ni Lolo yun, kapalit nung dati kong cd na nacrack nya sa gitna at tuluyang naputol. Sana naman namisplace ko lang.. Hahanapin ko sha pag maayos na ulet ang buhay :D

Gusto ko nang matapos ang lahat ng kelangang gawin para bumalik na sa normal ang buhay ko. Waaah! Tas cguro mag-aaral akong Nihongo, or sali kami nina Kato dun sa workshop ng College of Music, or mag-aaral na lang akong mag-drums! Wahehehe! Tagal ko na tong gustong gawin,pero ngayon sana matuloy na. Kahit alin man sa mga yan. Sana lahat. Pwede kayang sabay-sabay?!?! Haha,ako na ang adik.
:D

P.S. Alam niyo ba na ang softest metal ay Cesium? At ang lightest ay Lithium? Hahaha! Ngayon ko lang din nalaman yan. Kamusta naman.. Gudlak talaga.
:S

dream come true (again)

2007-09-09T19:17:00.000+08:00

Isa na namang pangarap ko ang natupad! =D

Gabi ng kalanguan at bonding kasama ang mga ofismates na unti-unti nang naging close friends. Ang venue - Nach-o Fast sa loob ng Bonifacio Global City. By day, isang simpleng kainan to. Pero by night, nagtatransform na sha. Dumarami ang taong nag-iinuman para cguro makalimot sa mga problema, or dahil lang gustong lumabas at magsaya. Tulad namen. Hehe =)

May tumutugtog sa harap. Background music kumbaga. Background music na masarap sabayan. Habang lumalalim ang gabi, napapasarap ang usapan. Bumalik ang kantyaw at mga sigaw: Marjo! Marjo! Marjo! At sabi ko nga, dahil ata sa nainom mas madali akong naakit ng mikropono at ng "stage" (kahit wala namang stage). Punta na ko sa harap, hinatid pa ko ni Lei. Ang una kong nasambit sa babaeng singer pagdating ko sa harap:

"Nahihilo na po ako.." Tawa sha. Pero wala nang atrasan.

At naka-dalawang kanta ako. Haha! Dream come true. Ulet. Pero mas totoo ngayon. Yung mga dati kasi, para sa org, para sa contest na dala ang pangalan ng org, at ginagawa yun sa harap ng audience na ang karamihan ay orgmates. Ngayon, isang table lang ang mga kakilala ko dun. Well, isang mejo malaking table hehehe. Pero ang punto pa rin, yun na.

Masaya. Tsaka napansin ko na cute yung keyboardist. Yun nga lang parang cute lang sha pag nakainom na ako. Hahaha.
=P

ayiiiiiiiiiii!

2007-08-12T16:03:00.000+08:00

So marami diba?? Pero may dadating na isa tas yung mga iba na dati mong pinakakaisip, mawawalan ng saysay sayo. Parang lahat sila biglang hindi na mahalaga. Haha. OA ako kung OA. Fine! Ako na ang OA. Mashado lang ata akong in love sa idea ng pagiging in love. Ewan ko. Pero anong malay naten? Camon! Ako ba ito? =P

Siguro sa ngayon, masasabi kong i'm "IN LIKE". Ayan ha, shempre hindi in love. Kasi nga hindi naman ganun kadali yun. Tsaka hindi ko sha kilala, tipong physical pa lang. Physically, type ko sha. Haha. Pero hanggang dun na nga lang yun. One-way eh =P Tenen!!! Kamusta naman diba??!?! Ahahahaha!

WAIT WAIT WAIT! Anong KAUNGASAN itoooooo???? Hahaha. Wag nateng bigyan ng kahulugan lahat ng nasusulat dito. Mga wishful thinking lang sila.. Eto na lang. Yung mga factual na nga lang kkwento ko..

1) Masaya ako na umulan na after ng matagal na pagdadasal ng mga tao (kasama ako in fairness). Pero potek talaga! Mahirap ang nakatira sa Espana! Nung tuesday, paglabas namen ng office, wala. Hindi kami makauwi! Sobrang lakas ng hangin pati ulan! So andun lang kami sa may labas ng building namen, naghihintay ng sasalba samen.. Hahaha. Buti na lang andun yung mga taga-ASG! Ayiiiiii! So andun ang aking crush.. Wahehehehe! Haaaay.. =P Tas yun dumating si Sir Cyrill tas nakisabay kami sa kanya.. Tenen!!! Salamat Sir Cyrill!!! =D

2) Kinabukasan, naghanda na ko para sa gyera. Nagdala ko ng overnight stuff para kung anumang mangyari,pwede akong sa office na lang matulog. Nung uwian na,buti na lang nagtext saken si Monde sabi niya.. "Baha sa espana. Grabe." Kaya ayun! Overnight na lang ako. Pero dahil ang sad naman ako lang sa aking group of friends ang magsstay sa office, kina lei na lang ako nakitulog.. Yehey! =)

3)
- "Talaga talaga?? ambait ah!"
- "... bait ka din naman eh."

Ayiiiiiii! =P

Nyahahaha! Oy,makatotohanan yang mga yan ha! Pramis :D

Hahaha. Wala na. Lumilipad nako. Ang hirap kasi magpigil eh. Pag hindi mo nakikita,madaling ayawan. Pero pag anjan na sa harap mo tas nginitian ka (pamatay pa naman ngiti niya! kkkkkkkk!) wala na.. Haaaay. Wala shang kailangang sabihin. Ayiiiiiii! Hahaha,kinilig =P

Ankyut.

It's getting uncontrollable, i'm starting to hate it
But my thoughts just stray, i really can't help it
One second i'll be reading about DMC
Then suddenly i'm thinking about him and me..

Nyahahaha! :D

buhay pa koooo

2007-07-22T18:16:00.000+08:00

Haha! After so long,i'm back!

Marami na naman akong realizations eh,tulad ng kung gaano kahalaga pala talaga ang weekends pag nagtatrabaho ka na. Ang masama lang neto,wala kaming weekends ni lei ngayon! *waaaaah* At yan ay dahil sa kasalukuyan kaming nagrereview para sa board exam.. BUT WAIT!! Shempre ang hirap ng ganong buhay diba?? Isipin mo na lang,from Monday to Friday ngarag ka sa trabaho-pagod sa work mismo,pagod sa byahe at kung ano pang kapaguran! Kaya shempre,paminsan-minsan naman hindi namin hinahayaan ni lei na sirain nung review yung weekend pahinga namin! Ahahahaha! Kaya,madalas (hindi pala paminsan-minsan) absent kami... Ayun lang =P

Pero nagpramis na ko sa sarili ko na magbabagong buhay nako sa review eh.. Kaya pinipilit ko na talaga pumasok tulad kahapon at kanina.. O ha o ha! I'm so proud of myself. Kahit wala si Lei,pumasok pa rin akoooooo! Yebah! =) Minsan lang talaga may weak moments... Di na yun talaga maiiwasan... Haha,excuses excuses.

Anyway,gusto ko lang ikwento pa yung sumunod na pang-uungas samen nung mga chenes sa office. Hindi pa kasi sila nakuntento sa pagpaparinig nila samin nun eh. Eto ang nangyari..

Nagmerienda kami ni Lei sa pantry,tas nung patapos na kami eh di naghugas na kami nung kinainan namin. Dun kasi sa tabi nung sink,may lalagyan ng plates,utensils,mga microwavable na lalagyan,tupperware,etc basta mga ganun. Tas etong isang alipores nung main ungaser namin lumapit habang naghuhugas kami. Tas kunwari umakto shang may kukunin dun sa tabi tas nagkalaglagan na yung mga tupperware! At eto talaga yun eh! Ni wala man lang shang sinabi! Ni hindi rin niya tinangkang pulutin yung mga nalaglag! Si Lei pa talaga yung pumulot at nagbalik. At apparently, WALA NAMAN TALAGA SHANG KINUHA. Nang-asar lang talaga.

Nung time na yun,nakuuuu kumukulo talaga dugo ko! As in! Feeling ko kasi talaga,nananadya siya. Kasi kung hindi,eh di sana lumapit sha at sinabi: "Uy,sorry!" Tas ibabalik niya yung mga nalaglag OR sabihin na lang niya na "Uy pasensya na,cge hayaan niyo na lang yan dyan ako na bahala mamya.." Diba? DIBA??? Sabi ko talaga kay Lei "Bakit ano bang ginawa naten sa kanila??" Mga CHENES sila! Nakuuuuu...

Haaay. Anyway. Wala lang nakwento ko lang naman. Mejo matagal na rin naman yun at kebs na lang kami. Bahala sila sa buhay nila! Basta sa ngayon masaya na kami sa work namin. Well, at least ako masaya ako sa mga nangyayari,sa mga ginagawa. =) At ansaya pa! Kasi last Friday, nanlibre yung Super Big Boss namin ng gimik! Friday night yun eh,at nagbabadya na ata ang tape-out ng isang project kaya nanlibre sha ng inom. Solb pati mga KUNGFU! (KUNG FUmulutan patay.. dun ko lang ata to nalaman haha) So yun,more than 50 ata kami tas sha lahat bahala! Ang daming inumin! Ang daming pagkain! Waaaah! Haha,well hindi naman talaga ko mainom eh,pero grabe talaga.. Tipong "the beer bottles just keep on coming"..

At di pa dun natapos ang lahat. Dahil pagtapos ng inuman sa labas ng Nacho Fast, punta naman kaming Krispy Kreme. Ahehe,mga past 10 na ata to eh. AAT! Pagtapos to ng komosyon dahil sa nawala (at nahanap din naman buti na lang) na pouch bag ko na naglalaman ng aking kaperahan at ATM card. Kamusta naman talaga! Buti na lang nahanap. Hehe.

Anyway,matapos nag Krispy Kreme ay muli kaming lumipat sa isa namang bar-sa mag:net. At nadali kami dahil nagkabukingan ng mga crush! Tradisyon daw yun pag inuman eh.. So wala na kaming nagawa..

At yun,anong oras na kaya di na kami nakauwi. Dun na kami sa office natulog. Hahaha! Kamusta naman?? Parang buhay UP pa rin kami-yung IML nga lang eh napalitan na ng office. Pero same old,same old. Sleeping bag ito. Haha! Pero masaya. As in.

Buti na lang =)

hihihihi

2007-06-17T20:42:00.000+08:00

Alam ko na rin pangalan niya. Sa wakas. Wahahahaha! Angkyuuuuuuuttttt. :D
*hayyy.. buntong hininga.*

**********

Ay eto, may nang-ungas samin sa office. Shempre ibang level pa rin yung kay Monde, pero basta. Ganito kasi yun. Diba nasabi ko nga sa nakaraang post ko na every month ata eh may supplies na dumarating para sa amin. Tas per department yun. May cupboards sa pantry na may nakalaan sa bawat department tas dun tinatago yung supplies.

Anyway, so eto na nga. Habang nagttraining kami eh nalaman namin na may dumating nga na supplies. Eh yung training namin eh sa 19th floor, tas yung department namin eh nasa 18th. So baba kami nina Lei at Ate Cindy. Pagpunta namin sa pantry, hinanap namin yung cabinet na may nakalagay na "ASIC", tas bukas kami at kuha ng chichirya and stuff ganun ganun. Nung time na yun eh may ibang mga kumakain sa pantry. Tas may isang grupo na nasa table sa likod namin, kumakain sila tas mukhang hindi sila taga-ASIC. Yung isang babae dun biglang nagsalita dun sa mga kasama niya, sabi:

Babae: Pwede na bang kumuha ng supplies yung mga bago? Yung mga hindi pa regular?

Tae. Sinabi niya yan habang kumukuha kami. Tas sa aming tatlo, ako lang yung nakarinig. Nung narinig ko yun may hawak na kong chichirya, tas tumingin ako sa kanya. Parang nahiya kasi ako, kasi hindi rin naman namin alam kung pwede na nga. Wala namang nagsabi samin na "Go! Kuha lang kayo." pero yung mga kasama kasi naming trainees kuha lang sila. So tumingin ako na parang nahihiya, pero mukhang seryoso talaga yung babaeng matanda na yun. At talagang parang pinariringgan niya kami. Sabi na lang bigla nung isang lalakeng kasama nila sa table: "Hinde, sige ok lang yan.." Sabay smile. Ayun.

Nung bumaba na kami, tinanong ko sina Lei kung narinig nila yung sinabi nung babae. Tas hindi daw, pero nung nalaman ni Ate Cindy mejo nabwisit sha talaga. Tas pagbalik namin sa training room, tinanong namin kay Sir Rudy kung ok lang bang kumuha kami. At ang sagot niya:

Sir Rudy: Bakit, lahat naman tayo tao dito ah. Lahat tayo kelangan kumain.

Hay. Buti na lang yung mga tao sa department namin eh mababait. Wala naman kaming naeencounter na mga balahura. At tingin ko, wala talagang ganun. Bakit kasi yung mga taga-ibang department hindi naman namin sila inaano, nanggaganun?? Ano yun , power trip?? Haller!!! Eh hindi naman yung cabinet nila yung kinukuhanan namin eh! Kainis talaga.

**********

Sa Tuesday, matatapos na yung training namin. Hehe. At nagenjoy talaga ako. Sana lang, i will be able to say the same thing pag sinabak na talaga kami sa totoong project. At malaking tulong talaga yung mga taong nakakasama mo. Buti na lang marami kaming new hires, at mejo bonded na rin kami. :D

**********

Merong mga tao na pag kausap mo, maraming sinasabi. Yung mahihirapan ka na minsan alamin kung alin sa mga yun yung totoo talaga. Pero merong iba, ang tipid magsalita. Pero pag nagsalita na sila, alam mo lahat yun totoo. Kahit gaano kasimple, kahit gaano kakonti, totoo. Sincere. Kunwari yung "Ingat ka." Madalas kasi pag maghihiwalay na, nagiging habit na lang yung pagsabi nito sa iba. Pero iba yung sa iba. Pag sinabi nilang "Ingat ka.", mapapangiti ka. At mararamdaman mo talaga na nagccare sila sayo. Tapos at that moment, hindi ka na makakapagsalita ng "ingat ka din" kasi parang hindi mo mapantayan yung pagiging totoo nung mga salita nila kahit pareho yung mga salitang gagamitin mo. Magssmile ka na lang, at tatango, titingnan habang unti-unti silang lumalayo..

Wala lang, narealize ko lang.
:)

after twenty years..

2007-06-05T20:49:00.000+08:00

Grabe na! Antagal ko nang walang bagong post.
At dahil jan, eto na ang mga mabibilis (nga ba?) kong balita.
:)

*******

Magiisang buwan na ko sa work! Yehess naman. Akalain mo yun?? Parang kelan lang. AT! Eto pa! Nakasweldo na koooo!!! Hahaha! Yun talaga yun eh. Hehe. Ansaya ever. Tas ok kasi may training na kami, 2nd week na ngaun. Nung simula kasi sobrang buraot talaga kasi walang magawa doon. Ang hirap maghintay ng oras! Hehe,actually pala maraming kelangang basahin,nakakatamad lang sobra :P Nakakaantok ganun. Pero at least ngaun keri na :P

******

Hindi ko pa malamang nakwento na sa ofis eh may libreng supplies every month ata. So pagalingan lang maghoard everytime darating yung mga pagkain. Haha! Pero dahil bago pa lang kami,kahiya naman kung mamakyaw kami agad. Pero masaya pa rin. Hindi ko pa rin kasi ata nakwentong may libreng kape lagi sa ofis. Pero hindi yung titimplahin mo pa (although meron ding ganun).. May nescafe machine kasi tas pipindutin mo lang kung anong klaseng kape type mo. Kunwari cafe latte, eh di "toot" pindot ka lang tas "pshhhhh" buhos na yung kape. Soshal diba?? :D

******

May crush na ko sa work! Yihiii! [haha,asarin daw ang sarili!] Ang cute niya talaga. Actually, may tatlong cute dun (tatlo yung personal kong bilang.. shempre kanya kanyang trip naman yun.. :D) Tas ayun, yung isa sa kanila boy-next-door cute. Yung isa hottie (haha! papi ni dyason!) at shempre yung isa eh yung crush ko. Mysterious na naman ang dating. Haha! Pero di ko pa alam name. Malalaman ko din yun. In time. Pero sa ngayon, smile smile muna.. Hahaha! :D

******

ASIDE:
Naisip ko lang. Sa training samin, at sa tagal ng ilalagi ko dun, baka magbago na ko as a person. Sabi kasi, dapat OC ka. Dapat keen sa detail. Dapat lagi mong iisipin na meron pang pwedeng maging "bug", maging mali. At dapat lagi mong hahanapin yun. Dapat lagi mong iaassume yung iba't ibang cases including ERROR cases. Baka pag tumingin ako sa tao, yung mali na rin yung hanapin ko. Lagi. Hmm.

ewan ko ayaw ko na hmm

2007-05-01T23:52:00.000+08:00

Nangyari na ba sayo yun? Yung tipong isang araw na lang nagising ka tas biglang ganun na. Hindi mo alam kung pano nangyari, at kung BAKIT. Basta ganun eh, hindi talaga maipaliwanag. At yun yung pinakamasaklap sa lahat. Ayaw mo naman, wala namang history, pero isang gabi narealize mo na yung nung umaga, yun pa din yung nung hapon, hanggang dinner at hanggang bago ka matulog. Tas hanggang kinabukasan, at maging 3 days later (which is yung binigay mong deadline sa sarili mo).

Dahil nga ganun, inextend mo yung deadline. Pero after a week, yun pa din. Shetters na. Alam mo naman kasing walang mangyayari, at hindi mo rin gusto yung pakiramdam na kahit wala kang ginagawa yung isip mo eh occupied ng ganung bagay. Kaya pipilitin mong itigil na, magpapakabusy ka na ng totoo. But it still won't work. Potek na. Second option: Alamin ang totoo para masaktan ka na at makamove on. Pero hindi ganun kadali. I mean, ang pag-alam ng totoo ay mahirap. Dahil iririsk mong malaman ng iba ang totoo tungkol naman sayo. Kung bakit ka nangungulit, kung bakit ayaw mong tantanan.

Next option: Meron pa ba?
Malay ko. Hanggang option2 pa lang ako.

Ang Pagtatapos

2007-04-22T21:30:00.000+08:00

After 5years,natapos na din ang lahat.
Sleepless nights.
Cramming.
3exams sa isang araw.
Na naging dalawa na lang nung maglaon (buti nman).
Papers.
Docu.
Homeworks.
Recitation.
Reporting.
Lab.
Overnight sa lab.
Pancit canton.
Na niluto sa mainit na tubig sa dispenser.
Mga GE at PE.
Mga LC at DC.
Pagintroduce sa class.
Suruy-suroy at lalo lalo rar.
Groupings at meetings.
Yellow paper.
Rainbow pad.
Smith chart (haha!).
Attendance.
Attendance sheet!
Paprint sa DSP.
Paghingi ng tubig sa CEL.
Paghiram ng gamit sa YAMA.
Jogging.
Paload kay Ate Babes.
Utang din na load kay Mam Joy.
Pagpunta sa Engg Lib na malayo.
Para manghiram ng libro na laging naooverdue.
At maraaaaami pang iba. Basta.
Ang point ko lang talaga eh eto: GRADUATE NA KO!!! Yep, graduate na kami.

Sa loob ng limang taon, ang dami kong natutunan. Ang dami kong nakilala. Ang daming memories na hinding-hindi ko makakalimutan. Nagpapasalamat ako sa lahat ng mga taong naging bahagi ng buhay ko kasi kung hindi dahil sa inyo, hindi rin ako ganito ngayon. Kung wala kayo, paniguradong boring ang buhay ko at hindi ko matatagalan ang limang taon ng ganun. Hehe.

Ayun. Sa Batch 2007, HAPPY GRADUATION sa ating lahat!!! :D

hmm..

2007-03-30T12:30:00.000+08:00

2exams,isa sa kanila take-home. Ok.
1design problem,mahirap paganahin. Wala pa talagang nasisimulan.
1Wiki page,30% ng 1 sa mga exams. Wala pa ata kaming topic.
Isang araw,isang weekend. Boksing na!

****

Akala mo lang minsan ok na lahat. Well,hindi ok na ok pero at least wala na sa kritikal na kondisyon kumbaga. Stable ganun. Pero isang araw malalaman mo na lang hindi pa pala, tas magkakaaberya tas magugulo lahat tas pakiramdam mo lahat linoko ka. Walang kahit sino sa tabi mo,naghahanap ka at nakikita mo sila pero may kung anong dahilan at hindi mo sila maabot. Parang yung napanaginipan mo pero yun nga lang eto totoo.

ang "mahiwagang araw" ay dumating na.. at natapos :D

2007-03-24T14:37:00.000+08:00

Tapos na!!!!
Tapos na 198!!!

Shucks. Akalain mo. Parang after 20 years, after ng lahat ng kakulangan sa tulog, sa oras na ginugol sa pagsimulate at pagdocu, sa pagharap sa pc maghapon, sa pagtatago at pagiging invisible, sa stress and all, natapos na din. This is it. This is really is it. Haha.

Kanina yung final presentation namin, tas complete attendance yung panel. Naks. Tas may dumating din na isang faculty na hanggang ngayon hindi pa rin namin alam yung pangalan. Hehe. Tas hinihintay pa muna yung isang panel member na dumating so nagkaroon kami ng time para mejo kabahan dun nga sa presence ng teacher na di namin kilala.

"Sino kaya yun?"
"Bakit sha nandito?"
"Eh ano naman kayang alam niya sa project naten?"
"Huyy... Kinakabahan na ko.."

Haha,parang ganyan yung mga usapan namin sa 10minutes na pinaghintay namen. Anyway, ok naman yung presentation namin mismo kasi nakadalawang mock presentations na kami. Tas nung tapos na kami magpresent, questions from the panel.

Panel Member 1: So yung sinabi niyong task not accomplished niyo, bakit hindi niyo nagawa?
--> Keri lang to, alam na namin yung isasagot dito. May mga iba pa shang follow-up questions pero ok na rin.

Panel Member 2: You wrote here in your documentation that both linear settling and slew rate affects the performance of your integrator. So what is linear settling? How do you define that?
--> Mejo nagtagal kami sa tanong na to kasi naconfuse si Tanya. Ang pumasok sa isip niya agad eh linear settling TIME na di namen maexplain. So parang try try lang sumagot ganun haha! Naalala ko yung mukha ni Tanya eh.. Tas nung hindi pa rin ok dun sa tanong na yun, at narealize ko na nga yung confusion na nangyayari tumalikod na ko sa audience tas harap ako kay Tanya sabi ko..

"Tanya, ok lang yan. Relax. Ang tinatanong ni Sir eh linear settling at slew rate. Hindi linear settling TIME."

Tanya: Ah! Yun ba! Alam ko na..

At yun, inexplain na nga nya. Hehe.
*Sorry Tanya, di kita natulungan talaga agad sa pagsagot..*

Panel Member 3: Yung filter niyo is low pass right?
--> Yes, sir.
Panel Member 3: Navalidate niyo ba kung yung mga nakuha niyong coefficients eh para sa lowpass filter talaga. Nagtry ba kayo kunwari may 2-tone tas yung isa nasa passband blah blah..
--> Actually, hindi talaga namin natest na ganun pero yung function sa MatLab eh yun naman talaga yung ginagawa tsaka naging ok naman yung reconstruction namin nung sine at BPSK inputs so yun. Pero ok na rin to.

At ayun na nga. Sa ngayon, mukhang ok na naman ang lahat. Final docu na lang!!!! Weeeee!!! At least maaasikaso naman namin yung design problem sa 113. Hehe. Pero nakakatamad pang gumawa eh, parang ansarap magpahinga todo :D Marathon na ito!!

Astig talaga. Astig ng MaTaLeino group. Dabest! Yeyeyebah.

P.S. Godbless pala dun sa mga nadelay ang 198 presentation! Go go go Geof! Go go go Jhongkiks! Go go go Monde! Ay tsaka eto pala yung title ng project namen...

ZigBee-Compliant Fully-Integrated Delta-Sigma Analog-to-Digital Converters Implemented in 0.25um CMOS Process

Cool no? Andaming dashes sa title. Hehe.

ikaw pala.. aking hinahanap..

2007-03-17T18:06:00.000+08:00

*Walang koneksyon ang title sa laman ng post.*

Napansin ko lang na yung mga nakaraan kong posts parang puro pagrarant kaya ang depressing na netong blog ko. At dahil jan, eto pa pampadagdag. Haha.

Konting konti na lang matatapos na kami sa aming undergraduate project. Pero yung konti na yun parang hindi namin matapos-tapos. Nakakaasar na. I mean, inaanticipate na namin yung kawalan ng ginagawa, yung pagfocus naman sa ibang mga bagay tulad ng lablayp (haha,as if..) tsaka paghanap ng trabaho at panunuod ng sine at pagmamarathon ng bleach, death note, prison break, 4400, dance drill, sailor moon, lost, at marami pang iba! Basta. Nakakagigil na.. Tipong... almost there... but not quite. Waaaahhh!!! Nakakafrustrate.

Teehee.

Wala lang. Yan ang latest expression ko. Ewan ko kung san ko napulot, pero ayun. Teehee! :P

Anyway, andami ko nang namimiss na job interviews at exams. Well,actually hindi naman as in sobrang dami pero quite a few. Pano na ko yayaman nyan?!?! Haha! Sina Geof at Jhong pupunta na ng Japan. Si Monde nakakailang interview na sa para sa "dream job" niya. Si Lei tanggap na sa BitMicro although di pa sha nakakapagdecide kung tutuloy na talaga sha dun.

Eh ako?!?!
Wala. Asa lab pa rin, nagsisimulate. Loser. Bwiset.

Pero pramis ko sa sarili ko, magpapainterview na talaga ko pag maayos-ayos na lahat. Ang kaso lang, kelan kaya yun?!? Tsaka baka pag dumating na yung time na yun, naubos na yung mga opportunities. Hayayay sisbumbay! (-leilei.. wahehe..) Basta, isa ko pang pramis, yayaman talaga ko! Haha! Para makapunta ko kung san san! Weeeee!!! :D

Punta kong Japan para mameet ko si Raito at L.. Haha. Kaso patay na pala siya.. Haha, spoiler! Tsaka si Matsuo Toshinobu. Hihihi.
Punta kong Korea para mameet ko si Papa Hyun Bin tsaka si Prince Yul at Prince Shin. Ye!
Punta na rin akong Taiwan para sa F4. Wala lang, sumikat din naman sila eh.. :P
Punta na rin akong States, para mameet ko si Wolfgang Puck. Pero Australia ata talaga sha galing eh.. Howel..
Tas balik akong Pinas.. para kay Prince Charming.. <3
Huwattt?? Huwattt? Ahehehe! Hangkorni. Hanubayan?!?!?! Nyahahaha!
Bwiset. Teehee. Hihihihihi.
:P

alam mo yung "soo wrong"..?

2007-03-06T01:54:00.000+08:00

Nagbabasa-basa.

Tas narealize ko lang andami na nagbago,andami na nawala. Isang pangyayari lang,tas nagsunud-sunod na tas hanggang biglang ngayon.. it's gone. Parang yung simulation ko kay frost na iniwan nung friday tas pagbalik ko kanina black screen, may gray box sa gitna nakalagay
"Please enter username:" Tas blank. Bwakanang. Sabi nga ni Polo, "Hayup." Nakalogout nako sa PC na yun. Gusto ko lang sabihin na yung simulation na ginagawa ko eh isang araw bago matapos para sa isang transient analysis na ang start time eh 0 at ang stop time eh 20us lang. Isang buong maghapon. Tipong papasok akong mga 10am tas sisimulan kong isimulate tas nakatunganga na muna ko, hahanap ng kausap, susubukan magbasa, magpapakabusy. Tas chcheck ko lage lage para lang makita na wala pa sha sa kalahati. Tas matatapos yung simulation, madilim na sa labas.

So yung sinisimulate kong ganun, nawala. Iniwan ko na nga nung Friday para pagbalik ko tapos na sha. But no. Potek. Hanggang ngayon, wala pa ring kasagutan kung bakit nagkaganun. Hindi ko rin alam kung gusto ko pang malaman. Basta nagsimula akong magsimulate ulet. Iniksian ko na, 10us na lang.. so mga around 3-4 hours yun isimulate. Pagtapos nung unang simulation, mali yung output. Walang kwenta yung ginawa ko. Tas after 15minutes siguro, progress report na pala namen. SUPLAYS!! Anong sasabihin ko?? Wala. Wala na kong nagawa. Yuko na lang, habang may nasasabi sila at ako kinakabahang naghihintay sa turn ko sa pagsasalita. Hindi ako naiyak.

Ngayon,naghihintay na naman ako. Sa isang simulation na hindi ko siguradong maayos na ang kalalabasan. Pag natapos to at mali, hindi ko na alam kung anong gagawin ko. Yung mga sagot, mahirap hanapin. Yung pwedeng makasagot, mahirap harapin.

Para ring tanga yung simulation, gumagaya sa kwento ng buhay ko.

kakaburaot

2007-02-28T19:06:00.000+08:00

Sabi ko kay Monde kahapon "I'm bored."
Sabi niya "Ganyan talaga pag wala nang gagawin sa thesis."

Nye, gudlak jan. Una sa lahat, sobrang naghahabol pa kami ngayon. Marami pang kelangang gawin. Marami pang dapat maipakita, mapagana, maprove. Sobrang bored lang talaga ko. Siguro dahil araw-araw wala nang ibang ginawa kundi humarap sa PC at maghanap ng mga sagot na parang sobrang mailap. "Same old, same old" kumbaga.

Dati excited talaga ko pumasok. Ngayon, hindi na. Minsan, oo. Kasi may inaabangan, may pupuntahan, may kakaibang gagawin. May anticipation. Tas hindi matutuloy yung gagawin, hindi mangyayari yung inaabangan, hindi na din tuloy yung pupuntahan. Sobrang nakakainis.

Gusto ko lang sigurong may mangyaring kakaiba sa buhay ko ngayon. Kung anuman yun, ewan ko. Para lang maging exciting ulet lahat, para naman hindi nakakasawa. Kung kelan pa paalis na kami, saka pa ganito yung feeling. Gusto ko maenjoy yung ilang linggo pang natitira.

Sa kabila ng thesis at nalalapit na defense.
Sa kabila ng eyebags at pimples.
Sa kabila ng laging pagtatago sa mga tao na akalain mo kriminal kami at may ginawang sobrang sama.
Sa kabila ng walang katapusang pagpaparamdam at pakikiramdam.
Sa kabila ng dumadalas na mood swings.
Sa kabila ng natatambak na panoorin.
Basta, you get the picture.

buhay 6years old

2007-02-08T19:06:00.000+08:00

Eto yung bunso kong kapatid, si Marisse, 6 years old at magbbirthday sa June 6. Kung makikita niyo,hindi katangusan ilong niyan. Actually, joke joke na yun sa bahay. Minsan ang tawag sa kanya si Pangulo (pango-lo), tas niloloko sha ng tatay ko na pag-iipunan na raw pampanose lift niya :D

Marisse: Ate, gusto mo bang mag-asawa?
Ako: Hinde. (hindi ako mashadong nagpapakita ng reaction. yup,inuungas ko lang sha.)
Marisse: ....... (hindi rin sha ngreact,mukhang hindi yun ang ineexpect niyang sagot ko)
Ako: Joke lang. OO NAMAN!
Marisse: Eh di ba masakit manganak? (takte dapat ba alam na niya to??)
Ako: Kanino mo naman nalaman yan?!
Marisse: ... (hindi niya sinagot ang tanong ko. mabait na bata to eh.)
Ako: Eh bakit ikaw gusto mo bang mag-asawa?
Marisse: Hinde. Magboboyfriend lang ako. Tas hihiwalayan ko din.

Tae! Haha. Six years old yan ha.
*Hoy,wag niyong sasabihing mana saken to! Gusto kong mag-asawa no! :P*

Eto pa:
(Eto yung Monday na di ako papasok kasi nagdudugo na ilang araw yung ilong ko. Naghahanda na sha pagpasok nito, ako nakahiga lang.)

Marisse: Ate,papasok ka ba?
Ako: Hinde. Maysakit ako eh.
Marisse: Eh,anong sakit mo?
Ako: Sakit sa ilong...
Marisse: MAGPANOSE LIFT KA KAYA!

Yun talaga yun eh! Hangkapal ng mukha! Hahahaha! Ako pa talaga sabihan ng ganun?!? Mejo may kaungasan talaga tong kapatid ko na to eh. Eto naman,asa simbahan kami eh ang gulo gulo niya.

Kami: Huy Marisse,wag ka ngang malikot. Laro ka ng laro. Sige ka,lagot ka kay Jesus! (Ang Jesus na tinuturo namin eh yung nakaluhod na may dala-dalang cross)
Marisse: Eh hindi naman ako maaano niyan eh! Ang bigat kaya ng dala niya!

Panalo. Kahit mga magulang ko wala nang nasabi. Ansaya magkaron ng kapatid na bata,parang lahat bloopers. Haha! Pero sana wag na tumanda. 6years old na lang forever.

hmmm

2007-01-25T19:08:00.000+08:00

Mahirap magexpect lalo na sa mga tao.
Lalo na yung bigla mong marerealize na wala ka palang inaasahan.
Siguro nasusulat ko lang to kasi depressed ako for some reason.
At maiisip ko someday na ungas ako sa pagsulat neto. Pero ano ngayon??
Minsan naman talaga ungas mga tao eh, kasama na ko.

sintomas

2007-01-24T02:20:00.000+08:00

ohaohaoha!

Shet.. ang tawag na dito ay... WITHDRAWAL.
Kulang na kami sa fun. Hinahanap-hanap na ng katawan namin yun.
Aaaaahhh!!!
Aaaaahhh!!!
Nooooo!!!!

Malapit na rin to matapos.
(Mapanlinlang na pangako...
Pero panghahawakan ko yun.)
Bukas.
Hmm grabe,para nang may split personality.

Masusulat kaya ang pangalan namin sa Death Note?
Kung oo,kanino? Kina sir?
Tas after 40seconds,bubulagta na lang kami sa harap nila.
Ayun. Inatake na sa puso..

Sad ending sa buhay.
Namatay lang sa lungkot.
:c

pre-update

2006-12-25T23:46:00.000+08:00

Marami akong dapat isulat dito - tungkol sa engg week, thesis namen, Pasko ngayon. Lahat naman yun relatively masaya ako. Pero ngayon ngayon lang, habang nagbabasa basa ako mejo nalungkot ako.

Narealize ko na at one point, I had you. I don't believe in owning one person, and I don't mean it that way. But all this time, I wanted to catch your attention. What I didn't know was that at one point, I did. I really did. I had no way of knowing, but I wish I knew. Then everything would have been different.

At ngayon, mukhang wala na lahat. I guess I lost you now, without knowing then that I won your eyes.

[dedicated to] dedix

2006-11-23T17:38:00.000+08:00

Ang tagal ko nang walang post. Pero sa ngayon,wala pa kong oras magkwento ng todo. Kaya ang post ko na to ay dedicated para kay Monde.

Monde, this post is for you.

Nabasa ko na nga pala yung recent blog entries mo. I don't know what to say. Alam ko sinasabi ko sayong tigilan mo na ang kahibangan mo pero after reading your entry, I don't know anymore. Siguro nga tama yung sabi mo na hindi man kayo meant to be ngayon,baka some other time, maging destined na kayo for each other. Hayy.

At dahil nageffort na rin akong magpost, eto na lang idadagdag ko.

Nais kong sumulat ng awitin para sayo
Ngunit sa tuwing sinusubuka'y talagang nabablangko
Sa panaginip nga'y laging naron ka
Ngunit bakit di maipinta

Ang aking nadarama

Sa mabubulaklak na salita?

Nais kong maging mayamang tulad mo

At nang kahit pano'y maging magkamundo

Di na kasi maisip

Kung pano makakalapit

Upang iyong mapansin at mabigyang-tingin.

Ang tangi ko lamang nais

Ay maging iyong kaparis

Yung maaari mong tawagin

Kung may suliranin.

Kung di mo na kaya

Pupuntahan kita

Aaluin.

Yayakapin.

Hanggang sa muling lumigaya.

happy birthday!

2006-10-23T15:57:00.000+08:00

Birthday ng tatay ko ngayon.
So what ang tanong mo? Wala! Baket,eh gusto ko shang batiin eh!

HAPPY BIRTHDAY PAPA!!!!
(sheff.. ang weird talagang tawaging "papa" yung tatay mo. ambadoo badoo. howel..)

***
We see lots of promise in your lovely face
Just don't be in a hurry, never be in haste
All your sacrifices may turn into waste
You'll feel you have entered a very complex maze.

(nakananeng.)

Dreams can be achieved not in just a snap
As if stars are falling right into your lap
You have to be patient, never should you stop
Aim high so that someday you'll be at the top.

(o ha? o ha?)

What kind of support can we ever give you
Serve as inspiration, does it really show?
We'll do anything, almost everything that's due
So that what you want will be a dream come true.

We don't expect to be thanked and repaid someday
Nor be given a prize in any other way
We have only one request, if you'll allow me to say
Don't you ever forget us, come what may!
***

Aww.
Nakakaiyak.

pancit canton

2006-10-19T18:07:00.000+08:00

Mahilig ako sa pancit canton (at actually kahit anong klaseng noodles, hehe pampahaba ng buhay!). Tas isang gabi, gustung-gusto ko kumain nun. Excited nga ako kasi balak kong manood tas tamang-tama pa kasi pagbukas ko ng tv one tree hill yung palabas.. Kaya ayun! Nagluto ako agad ng pancit canton gamit lang yung mainit na tubig sa dispenser namin (ganyan na ko magluto ng pancit canton ngayon, buhay-lab eh! haha). Tas kalamansi flavor pa yun, kakainin ko sana habang nanunuod. Excited talaga ko! Nakangiti pa nga ko habang hinahanda ko yun eh. Hehe, OA pero walang biro.

Tas naluto rin sha. Pero nung kinakain ko na,ewan ko kung anong nangyari. Parang wala siyang lasa. Naranasan niyo na ba yun? Hindi ko nga maintindihan eh. Basta ang alam ko, hindi siya kasalanan nung pancit. Tas habang kumakain at nanunuod, naiiyak na lang ako. At hindi ko na talaga siya malasahan.

Kainis talaga. Nasayang lang yung pancit. Sana ibang time ko na lang niluto. Eh di sana naenjoy ko pa.
:(

first time

2006-09-03T21:09:00.000+08:00

Ok lang sa akin kahit gaano ako kangarag dahil sa dami ng ginagawa ko.
Ok lang sa akin kahit halos buong linggo akong walang matinong tulog.
Ok lang sa akin kahit na nung araw na finally umuwi ako ng bahay (at hindi nagovernyt sa eee) eh hindi man lang natikman ng likod ko yung kama ko.
Ok lang sa akin na kahit buong araw computer na kaharap ko sa school, computer pa rin kaharap ko pag-uwi.

Ok lang sana lahat eh...

Pero yung sa kabila ng lahat ng yan, eh mahoholdup pa ako ayun hindi na ok yun! Araw ng Wednesday, alas nuebe ng UMAGA, papunta ako ng UP, nakasakay ako ng FX. Puno na kami sa gitna, pano may sumakay na mama. Mukhang disente, maayos damit, mukhang naliligo naman. Maya-maya, gumalaw siya, akala ko kukuha ng bayad. Pero hindi. Baril pala. Sabay sabi niya "Holdup to! Ilabas nyo celphone nyo... blah blah blah..." And the rest is history. So ngayon, wala akong phone. Oo, yung bading kong phone na maraming nakadikit na mukhang gems. Wala na siya. Hindi ko akalain na isang araw mangyayari sa akin yun. Nanginginig ako sa takot, eh katabi ko pa kasi yung manong. Mura pa sha ng mura dun sa driver, tipong "T*ngin* mo! Ayusin mo pagdrive mo baka paputukan kita jan!" Ahay. Yun lang. At pagtapos ng lahat. Wala na akong nagawa. Naiyak na lang ako. Bakit naman kasi? Sawi na nga ako sa iba't ibang aspeto ng buhay ko tas ganun pa?? Hayy..

At kung sa tingin nyo ok na ko, well hindi. Dahil after ng ilang araw na hindi ko kasama yung phone ko, sobrang namimiss ko na sya... Ang sad pala. Andami na rin naming pinagsamahan nun, andaming pictures dun at messages na pinakatago-tago ko.. Mga phone numbers ng mga taong mahalaga sa akin.. Ayyy... Alam ko in time mapapalitan din yung phone ko, pero nakakalungkot lang talaga..

Naniniwala akong lahat ng bagay may dahilan... Ano naman kayang purpose ng pagkawala ng phone ko??
It better be good.

2:01am

2006-08-29T02:08:00.000+08:00

Nandyan lang siya o.
Kaya ka nga niyang pasayahin kung gugustuhin niya eh.
Kaya niyang ipalimot sayo na marami kang kelangang gawin at pagod na pagod ka na.
Pero HINDI,
Dahil sa totoo lang, wala shang kaalam-alam.
Hindi niya alam na hinihintay mo siya.
Hindi niya alam na bawat salita mo eh para sa kanya.
Hindi niya alam sa bawat silip mo umaasa ka
Na sana kahit papano...
Eh mapansin ka niya,
At mapangiti ka naman
Kahit minsan ngayong araw.

pagtapos ng RRL presentation

2006-08-16T18:23:00.000+08:00

A heartbreak isn't always as loud as a BOMB exploding
Sometimes it could be as quiet as a feather falling
And the most painful thing is...

NOBODY HEARS IT...

but YOU.
hmm...
:(

matapos ang matagal na panahon

2006-08-11T18:45:00.001+08:00

Grabe. Ang tagal na ng huling post ko dito hehe. Pano naman kasi, busy busyhan. Hayy.. nakakapagod pala talaga. Pag minsan, parang ang sarap ipause muna yung mga pangyayari tapos papahinga muna ko. Kaso hinde naman pwede. Kaya para masaya magbblog na lang ako! Haha!

At dahil uso ang blind items sa forums, eto may blind item din ako! Eto ang naging pangyayari, hulaan nyo na lang...

Eto kasing si Unknown mem (na babansagan nating Best Actress) eh kinuha yung salamin ng isa pang mem na itago na lang natin sa pangalang Stigma. Eh di sinuot nya at nagcomment sha:

Best Actress: Ahm, ok naman sha. Malinaw sa malapit kaso lang GROGGY sa malayo...

Aba aba! Akalain mong GROGGY yung salamin! Yung salamin ha! Asus, kayo talaga. Baka naman kasi naglasing kagabi yung salamin kaya hanggang ngaun eh GROGGY pa rin sha.. Hehehe. Peace Best Actress! :D

Ayan, tapos na yung masayang bahagi. Dahil nga matagal akong nawala, meron din akong mga realizations. Tipong pauwi ako ng gabi, tas mapapaisip na lang ako sa jeep ng kung anu-ano. At yun nga, ilan sa mga narealize ko eh eto:

Mahirap magkimkim ng damdamin. Pakiramdam mo, lagi kang puputok. Lahat nasa isip mo lang at parang wala nang katapusan ang pagsasarili mo. Ang hirap ilabas eh. Pano, nasimulan mo ng magkimkim, eh di linulubos-lubos mo na.
Mahirap din makipagkumpetensiya kapag wala kang kakampi. Iisa lang kasi ang paraan para manalo ka - yun eh kapag ang ipinaglalaban mo, IKAW ang pinili.

Ayan. Pagtapos neto, mukhang matagal-tagal na naman akong mawawala. Hehe. Sana di mashado. Haha, labo. Sana lang din, yun. Sana hindi totoo yung hinuha ko... Sana...

2006-07-14T15:34:00.000+08:00

Do I Make You Proud

astig nung kanta.
astig din nung video.
:)

di mo talaga masasabi...

2006-06-30T17:43:00.000+08:00

Grabe na.

Na-late ako sa 8:30-10 class ko kanina kasi nakipagchikahan muna ko sa nanay ko bago umalis. Pano kasi, may kaaway kami dati na kamag-anak. Nakatira sa kabilang bahay namin yun dati, bale yung lalake eh pinsan ng tatay ko tas shempre buong pamilya nya dun nakatira. Tapos, ang mga walang hiya (haha), mga backstabbers! Ahay! Todo talaga,tipong kung anu-anong masasamang sinasabi tungkol sa amin. Kesyo yung nanay ko daw parang dragon lalo na pag nagalit, tas pati yung kapatid kong si Maan eh dinamay sabi demonyo daw ganun. Shempre, nagkaron ng confrontation tas sa huli pinalayas na sila ng nanay at tatay ko.

Sobrang tagal na netong nangyari, as in. Ang epal talaga kasi eh yung asawa nung tito ko na yun. Siya talaga yung daldalera. Sa tinagal-tagal na siguro mga more than 5yrs na to, hindi pa rin kami nagkakabati-bati. Tipong pag may mga gatherings, walang pansinan. Ganung effect. Pero hindi mo talaga masasabi ang buhay. Nabalitaan na lang namin, namatay na pala yung tito ko nung isang araw. Nadaganan ng poste or something, basta ganung effect. Grabe talaga.

Tas yun,pilit sinama yung nanay ko sa pagbisita dun sa burol kahapon. Well,gusto din naman talaga niyang pumunta kaso nga lang shempre natatakot din sha kasi baka sha pa yung isnabin pagdating dun. Pero sabi niya,hindi naman daw. Nag-usap naman daw sila. Hindi man ok na ok,pero at least civil na sila. At yan ang pinag-usapan namin ni mama.

Wala lang. Ang weird lang kasi eh. Siguro may mga ways lang talaga ang buhay na sha na lang ang nakakaintindi. Iniisip ko siguro oras na talaga ng tito ko, or pwedeng way lang yun para magkaron na rin ng closure yung nangyari. Hehe. Wala lang,tsinismis ko na pamilya ko. Hehe :)

post lake house syndrome

2006-06-17T20:47:00.000+08:00

Kakapanood ko lang ng Lake House,kasama ko nanay ko. Yehey! Libre!
Anyway ayun nga,tas shempre si Keanu Reeves bida dun tas naalala ko lang na dati sobrang crush ko sha. Tas dun ampuge pa rin nya! Although halata na mejo tumanda na rin sha talaga. Pero pogi pa rin. Tas habang nanunuod kami wala lang naisip ko lang...

Pano kaya kung bakla siya?

Wah! Madadagdag na naman siya sa mga sayang na pogi sa mundo. Para bang si Piolo. Tas may nakita din akong pic na binaboy sha (literal to hehe) tas naisip ko...

Pano kung nagkaganito na talaga yung hitsura nya?

Hay malamang mawalan na talaga siya ng career ng tuluyan. Wawa naman.
Pero hindi naman siguro niya hahayaang magkaganyan siya. So wala akong dapat ikabahala. At least for now.

Haha,prinoblema talaga yung posibleng pagtaba ni Keanu Reeves eh. Yung sariling pagtaba hindi intindihin! :)

telenobela atbp.

2006-06-01T18:00:00.000+08:00

Grabe,tapos na rin ang TALENT SHOW at malapit na enrollment. Haha! Ansaya pala ng hindi agad natutulog sa mga okasyon tulad ng TS kasi nawiwitness mo mga kaungasan ng mga tao,hahaha! Asteeeegggg!!! Tas ansaya pa namin ni Arlan kasi ginawa namin yung tapunan ng tubig sa mukha dun sa Bituing Walang Ningning! Yung ginagawa after nung line na "You're nothing but a second-rate trying hard copycat!" Complete with acting pa! Haha,at hindi lang isang beses. Nakatatlo ata kami sa bawat isa. Shet,isa na namang dream ko ang nafulfill. Kaya naman... SALAMAT ARLAN!!! Isa kang tunay na kaibigan! Hahaha,takte.

***PROLOGUE:
Iisang metro
Ngayo'y libu-libo
Tila wala na ngang pag-asang
Kailanma'y mapalapit pa.
***
Noo'y di naman kita tipo
Pano dati'y may ibang gusto
Pero napansin din ang iyong kisig
Putek,talagang nakakakilig!
(Oops,hehe...)

Lagi kong winiwish
Na lagi'y masulyapan ka (lagi-lagi talaga!)
Ngunit pag andyan na
Takte,di naman makapagsalita!
(Ahayy,anukayayun...)

Di naman sa sobra akong lovestruck
Hirap lang talagang magmake ng eye contact
Pag malayo ka kasi'y sobra mo nang gwapo
At pag malapit pa,ay panalo!
(Arrribaaaa!)

After a few days tayo nga'y naging close
Mula small talk nagshare na rin ng conversation
Hindi ko inakalang pilyo ka't loko
Kahit puge ka kasi minsa'y mukha kang seryoso.

Ngunit di naglaon aking nalaman
Puso mo pala'y mayro'n nang nilalaman
At MAHAL na MAHAL na MAHAL mo siya
Hay,ang swerti naman niya...
(Ang bruha!!)

Hindi ko alam kung mas masaya nga ba ako noon
Nung mga panahong akala ko may pag-asa pa ako sa'yo
Sana nga ba di ko na lang nalaman ang totoo?
Eh di sana excited ako sa pagpasok ng Hunyo...

Pero di na rin naman magmamatter anuman feelings ko
Kailanma'y di mo na malalaman ang mga 'to
At pagbalik mo para sayo'y wala namang nagbago
Ako pa rin (AT NA NAMAN) ang kaibigan mo.

=)

congrats sa ERG!!!

2006-05-29T16:30:00.000+08:00

Wooohooooo!!!!!! Ewan ko na lang ha! Grabe na talaga! The power ever! YEYEYEYEBAHHHH!!! What a way to start the year! ERGxplosion na talaga itoooooo!!!!!!!

GO ERG!!!!!!!

Hay. So yun na nga,natapos na rin ang sobrang pinagpaguran ng lahat. At ang hatol-2nd place ang ERG sa FOPC! Nagbunga rin ang araw-araw na paglalamay sa tambayan, pagmumukhang basurero dahil sa pagpitpit ng mga bote,pagkasira ng sangkakukohan sa pagtanggal ng mga staple wires ng mano-mano,paglilibot sa kung saan-saan at kakapalan ng mga mukha!

Hindi talaga matatawaran ang samahan ng isang pamilyang united and driven by one goal. Syet. Sana indication ito ng darating na taon para sa ERG.

Shempre,maraming salamat sa lahat ng ating sponsors... Next year po ulit! Haha! :)

hindi ko na 'to kontrolado

2006-05-19T21:58:00.000+08:00

Tae talaga. Hindi na ako nadala. Itatanong ko pa lang sana:

Dapat mo pa bang hayaan yung sarili mong mahulog ang loob sa taong imposible mo namang maabot? Tipong zero per cent chance ganun?

Ngayon alam ko na, hindi na dapat. Putakte. Namumuro na ko ah! Nakakadami na ko,sunud-sunod pa! Bwiset talaga. Ansakit.

Arawch. At dahil jan,ayoko na muna ulit. Saka na lang. Peste. Malaking kapestehan. Malaking mga pasakit talaga dala ng technology,pero at least namumulat ka ng maaga sa katotohanan. Pero mas gusto ko ba yun? Ewan ko na lang kasi sa pakiramdam ko ngaun,jusko. Nakakaleche. Para akong tanga. Potabing. Itutulog ko na muna to.

P.S. Go ERG!! Tuloy lang ang laban natin. Maraming bagay ang kelangang paghirapan para mas masarap pag nakamit. Isa to sa mga yun. Manalig tayo..

isang pamamaalam...

2006-05-03T17:45:00.000+08:00

Matagal mo akong nilibang.
Ilang buwan mo rin akong pinasaya at pinakilig.
Dahil sayo,lalo akong nanalig na merong taong nakalaan para sa akin.
Binigyan mo ako ng dahilan para umuwi ng maaga, isang bagay na hirap ang nanay kong ipagawa sa akin.
Magkalayo man ang ating mga mundo ay umasa akong isang araw ay makikita kita't makikilala.
PINAGNASAAN KITA,pano ang cute cute mo kasi.
Marami akong ibang gusto,pero nung makita na kita ikaw na lang ang nag-iisa para sa akin.
Nadevelop talaga ako sayo.
Syet. Mahal kong Hyun Bin!! Bakit mo ako iniwan?!?!?!

Waaahhh!! Tapos na Kim Sam Soon! Wala na akong aabangan tuwing gabi,parang ang corny pa naman nung Love of the Condor Heroes. Mamimiss ko talaga sila Sam Soon, yung nanay niya at syempre,si Cyrus. Haha,kala mo naman talaga kakilala na aalis na eh! :D Pero sa totoo lang,magiging malamig na ang aking mga gabi... Paalam Papa Hyun Bin...

kangaragan

2006-04-25T15:29:00.001+08:00

Apat na gabi na akong hindi maayos ang tulog.

Takte yan! Pano ba naman, umalis sina mama nung friday para magbeach so ako lang yung naiwan sa bahay. Eh ayun hindi ako makatulog kasi natatakot ako. Hehehe. Kaya madaling araw na talaga ako nakatulog (mga 3am na cguro), tas bukas ilaw pati radyo! San ka pa?!

Eh tas kinaumagahan nun eh magmmeet kami nina mond ng 6am sa mcdo qave kasi may lakad kami. Kamusta naman diba?? 6am?? Haha,shempre late ako.. Pero mas late pa din si allan! Yey,buti na lang!

So overnight kami sa batangas at shempre dahil outing yun,mejo late na naman ang tulugan. Hehe,yun nga lang ako yung unang nakatulog. Andami pa palang nangyari na hindi ko na nadatnan kasi bagsak na ko dun sa banig na nilatag namin sa may beach :D Eh di yun na nga,balik kami dito sa manila ng sunday ng mga hapon tas naglaro muna kami ng poker sa sunken ng hanggang mga 7pm (kung saan AKO ang nanalo! woohoo!). Uuwi na sana ako,pero nalaman kong wala pa ring tao sa bahay kasi monday pa pala babalik sina mama. Anong say mo,todo lakwatsa nanay ko! Hehe. Anyway,napagpasyahan kong kina katkat na muna makitulog kasi nga hindi ko na kayang mag-isa sa bahay.

Eh di punta na ko sa kanila,tas late na naman kami natulog kasi nag-aral pa kami para sa PI exam namin kinabukasan. Tas nung tulugan na,hindi na naman ako makatulog kasi ala din akong kasama sa kwarto kina katkat kasi dun sha sa mama niya natulog. So tadaaa! ngarag na ngarag na talaga ko nun. At kung akala nyo eh nakapahinga na ko pagtapos nun,you're definitely wrong! SOOO WROOONG!!

Sapagkat may report kami kanina sa PI so kinailangan naming mag-overnyt kina mama mei. At shempre,dahil kagabi pa lang ako nagbasa, ayun na! Halos wala kaming tulog! Literal talaga! Ako,siguro mga at most 2hrs lang kabuuang tulog ko. Hanggang ngaun. Syet. Tas hindi pa ko nakanuod ng Sam Soon kagabi :( Tas bukas may exam naman kami sa ENVISCI. Jusko! Wish ko lang makaaral ako at magising ng maaga bukas.

Buti na lang may inspiration ako... hehe. Puge.
:)

summer na!

2006-04-19T16:44:00.000+08:00

Yahoo! Natapos na rin ang 2nd sem at in fairness, salamat kay Lord, pumasa akong CE22 at ECE141! Yebah yebah ever!!! Hahaha. Pero takteng CE yan,tres yung pre-final grade ko. Tas sa sobrang kasiyahan ko na malamang pasado na ako eh di hindi na ko nagfinals. Tas sina geof nagfinals pa rin. Tas malaman laman ko na yung finals eh multiple choice na 15 items tas kung makakababa pa sa grade mo yung resulta nun eh hindi na sha icoconsider. Ayun naman diba. Takkkttiiiii!! Yun ang tinatawag na sayang na kabute. Grrr.

Anyway,ayun na. Yung ece141 naman eh sobrang umaasa na lang ako na magpapafinals pa si Doc M. Pero,akalain mo,pagtingin ko sa CRS,pasado na pala ako!!!! Woohoo! Haha,at 2.75 pa ang grade ko. Hehehe. Ansaya talaga. At least naman,kahit nagdrop ako ng coe115 eh pinasa ko naman lahat nung natitira kong subjects... Mabuhay! :)

At ngayon,nagsimula na ang summer classes. 6units ako,ENVISCI at PI100. At di pa natatapos ang first week eh puro na kalokohan ang mga nangyayari.... Eto...

Kilala nyo ba si MARCIANO H. Del Pilar? Ay kung hindi,tanong nyo si katkat.
Alam nyo ba na ang tawag sa baboy na nakasakay sa mercedes ay PORK 'N BENZ?
Eh alam nyo ba na yung mga baka sinasaksakan ng mga growth hormone pampalaki ng boobs tas dahil sa sobrang laki sumasayad sa lupa eh di nagkakasugat tas pag ginagatasan na sila may kasamang PUS o nana kaya ang tawag sa gatas na yun ay PUS-TEURIZED milk!!

Aba aba diba? Ilan pa lang yang mga yan. Takte,dun sa pangalawa at pangatlo,kung di nyo pa alam yung mga yun eh tanong nyo na lang sa prof namin sa EnviSci. Adik talaga,tas kawawa yung Russian naming classmate kasi lagi na lang niyang binababoy yung pagkatao. Haha. It's going to be a long zummah...

don't stop me now

2006-04-03T16:43:00.000+08:00

ece 141 na lang, at tapos na officially ang sem na ito.

QUICK RECAP OF THE PAST SEM

nagdrop ako sa coe 115 (hindi pa alam ng nanay ko..)
member na lang ako ng erg.

QUICK FORECAST OF THE NEXT SEM

suspended dost ko (sana lang may tuition pa rin..)
pero,head naman ako ng dagitab. (go acads! ipaglalaban na kita promise!)

Pero shempre,hindi ko kayang biguin ang erg.
Kahit naman sino,pipilitin kong hindi biguin. Pwera lang sarili ko.
Yak,drama? Haha,hindi bagay.

"Tonight.. I'm gonna have myself a real good time
I feel ali-i-i-ve
And the world, I'll turn it inside out yeah
Floating around in ecstasy
So, don't stop me now
Don't stop me
Cause I'm havin' a good time
Havin' a good time..."

Hay. Gusto ko namang mafeel yan.. Tipong "don't stop me cause I'm havin' a good time" ang drama. Yung wala ka na munang pakialam kahit ano pa mangyari basta magsasaya ka.

Kelan kaya?

mga lalaki sa buhay ko

2006-03-29T14:26:00.000+08:00

Sabi sa psych101 class namin, ang attraction daw eh nagsisimula sa familiarity. Kaya nga madalas eh nagkakagusto tayo sa mga tao na average looking lang (pero very likeable) kasi pag average looking eh may air ng familiarity. Siguro kaya rin ako "nagkagusto" sa mga lalaking to. Eh pano naman, lagi kong pinapanood kaya sobra na silang familiar! hehe :) Pero in fairness, para sa akin ampupuge talaga nila! Woohoo!

Eto si HYUN BIN. ampuuuugggeee!!! Tas may dimple pa sha. Hehehe :) Sha yung lalaki dun sa Kim Sam Soon at ang pangalan nya dun eh Cyrus. May-ari sha ng restaurant tas astig kasi marunong shang magpiano. Wahaha! laging asar-talo si Sam Soon sa kanya. Ewan ko ba, feeling ko kasi, although bonus na sobrang sweet yung lalaki, mas gusto ko pa rin yung hindi sha natatakot na asarin at kulitin ako ganun :P

Ah eto, si Chad Michael Murray. Hottie talaga. Sha yung partner ni Hilary Duff dun sa Cinderella Story. Ewan ko ba kung anong meron dito sobrang naggwapuhan ako sa kanya. Siguro dahil ang sexy ng mga mata niya (yesss, sexy! Hahaha!) Smouldering look kumbaga… (naks!)

Eto ang "22nd century man"! Hehe. Nagppay-off din pala yung panonood ng mga "mature" shows sa Disney Channel! Eto si Ricky Ullman at sha ang star nggggg.. Phil of the Future!! Parang boy-next-door type naman yung cuteness nya para sa akin. Tsaka hindi sya nakakasawang panoorin, tas pag nagsmile pa sha, ay panalo! Tsaka ano, hehe. Wala lang :P

Carmine Giovinazzo – CSI New York (tama nga ba?) Anyway, dun kasi sa CSI eh may glasses sha tas laging nakacoat, long sleeves, tas nageexamine ng mga ebidensya sa buhay. Yun yung gawain nya. Kaya parang nerdy cute sha. Natuwa nga ako jan sa pic nya na yan kasi parang ibang iba yung look nya – verrry sexxxy! Wacha! Bwakanang! Hehe :D

At shempre, si Ryan Seacrest - host ng makabagbag-damdaming American Idol. Yun na. Sayang, may asawa na siya diba?
Hayyy.

Andami talagang pogi sa mundo. Mahal ko na ata sila. Nyahaha! Asa pa! :) Pero shempre,kahit gaano pa kagwapo kung epal naman ugali, ay gudlak pa rin.

So yun na. Cuteness in the world. More to come :)

nostalgia

2006-03-04T20:19:00.000+08:00

hinahanap ko yung mga past constiquiz papers sa ilalim ng kama ng kapatid ko kanina. tas may nakita akong plastic ng mga kung anik anik na kapapelan so sinilip ko tas imbes na yung mga hinahanap ko yung makita ko eh mga dating papers at notebook ngayong college yung mga andun. mga notebook na puno ng doodles,drawing ni polo bilang Oble na taga-bundok at "pride ng Mindoro",mga love notes(haha!),mga literary chorva ko,pati na rin yung sagutan namin ng sarili ko sa kabaliwan moments ko.

naalala ko tuloy na dati,sobrang outlet ko talaga yung pagsusulat. kahit anong notebook ko dati siguradong may parang journal entry at kung anu-anong mga biglaang realizations. pati PC ko,bago sha tuluyang bumigay,may mga kuwentong gawa ko na mostly eh hindi naman din tapos. pero natigil na lang bigla,siguro napagod na din ako. at kasabay ng pagod,eh may mga aspeto ng sarili ko na nawala sa akin. ang nostalgic tuloy. naiisip ko,madami na pala akong gustong balikan na moments ng buhay ko.

GUSTO KONG BUMALIK SA PANAHONG...

* may 7am class pa ako at kaya ko pang maunahan yung teacher ko sa pagpasok
* tumatambay pa ako sa AS,dun sa may poste sa tabi ng xeroxan kasama yung mga close friends ko nung high school
* nagcoconsultan kami nina mond ng schedule tas pinipilit talaga naming maging magkaklase
* may nagbibigay at binibigyan pa ako ng kopya ng schedule
* umuuwi ako ng may kasabay hanggang bahay namin
* may large class at discussion class pa ako,tas magkakatabi pa kami nina mond,dyugs at polo
* wala akong mashadong iniintindi
* nagEnglish1 ako,tas bwisit na bwisit ako dun sa groupmate ko na lagi akong inaasar (tas kakilala pala yun ni katkat,akalain mo!)
* nagPhilo11 kami tas 7am yung class tas maaga kami pumapasok pero laging absent yung prof namin (si sir caguisano hehe)
* nagChem kami,tas gumawa kami ng ice cream sa lab,o kaya nagbibida bidahan sina lucky sa lec
* adik pa ko sa Warcraft at nakakapaglaro pa ko nun tas galing lunch break eh nalalate pa kami nina jayjay sa math kasi galing kaming laro
* bigla na lang kaming nagkayayaan magBatangas kasi may kotse si drew,pero sa Baywalk kami bumagsak tas nanlibre si allan ng inom,barbecue at crispy pata! yes naman,minsan lang yun eh. sabi namin babalik kami pero di na naulit..
* kaya ko pang makauno kung magseseryoso ako

hindi ko alam kung bakit ngayon bumabalik sa akin yang mga yan. malamang dala ng mga notebook ko,o dala na rin ng maraming bagay na gumugulo sakin ngayon. kasi dati mas simple pa,mas madali magdesisyon. nakakamiss lang cguro.

"Save me from this prison...Cause only you can save me now from this misery..
How far is heaven?"

natapos na..

2006-02-18T16:44:00.000+08:00

natapos na yung bayle - asteeg, hindi kami nanalo.
natapos na yung exam ko sa psych - yes naman perfect ko ata!
natapos ko ng magbilang ng natitirang units at narealize kong kulang pa pala ako ng isang GE na pang-SSP.
natapos ko ng magdecide na magdrop sa 115 - ayun hindi na ako nagexam.
*at dahil dun,tapos na din buhay ko! takte talaga.*

so next sem, suspended yung scholarship ko sa DOST. wish ko na nga lang eh may tuition pa rin kahit walang stipend. ok na ko dun eh.
so next sem, ulit ako ng 115. galing ko talaga. seryoso kasi talaga ko pagdating sa pag-aaral eh. acads first talaga ko.
so next sem, kelangan ko pang magGE.
gollybells. hameigh.

dahil sa 115 na yan, feeling ko ang useless ko na. pero napatunayan ko ng nasa huli talaga ang pagsisisi.
sana 113 na lang kinuha ko imbes na 115.

pero tapos na eh. kumbaga, ngayon eh i'm just left to suffer the consequences. hehe. gudluck sakin.

madness...

2006-02-10T11:21:00.000+08:00

waaahhh!!! bayle na mamaya! wooohooo!! shucks.
hehe. pero at least mas prepared kami ngayon kesa last year :D sana talaga...

ayun. nabasa ko lang to kanina tas nakakatuwa.. "funspirations" daw...

It is madness...

- to hate all roses because you got scratched with one thorn

- to give up on your dreams because one didn't come true

- to lose faith on prayers because one was not answered

- to give up on your efforts because one of them failed

- to condemn all your friends because one betrayed you

- not to believe in love because one was unfaithful or didn't love you back

- to throw all your chances to be happy because you did not succeed on the first attempt

o diba? hehe.. ang chorva chorva... :):):)

madness din kaya ang tawag pag gusto mo sha lagi makita tas pag anjan na sha gusto mo lang sha titigan ever? hmm.. i must be mad... hehehehe... :D

mga kwento

2006-02-08T17:05:00.000+08:00

if im bold enough to do it, i will be bold enough to show it.

ayun nga.

bayle dance compet na sa friday, at buti naman eh mukhang matatapos na namin. hehe. ay gudlak! dapat lang naman ata noh.. kundi, hmmm.. hehehe... :D tsaka nagiimprove na kaming lahat magsayaw! tas ambilis na namin makagets ng steps! (naks! haha,ipangalandakan talaga eh..) pero yun, para sakin, hindi ko na hinahangad manalo (although masarap na bonus yun), basta ang gusto ko na lang eh makaperform kami ng maganda.. para KUNG may manonood man na ERG eh masiyahan naman sila.. :):):)

feeling ko, ang dami kong kelangang gawin.. tas minsan sobrang nakakapagod na.. pagdating ko nga lagi sa bahay eh kain tas tulog na lang.. hehehe.. hindi nako nakakagawa ng homework sa gabi.. ahayyy.. ano ba yan... tsaka pakiramdam ko, in terms of acads sobrang kalugmukan talaga ko ngayong sem na to. ewan ko ba, hindi naman sa achiever ako kasi sobrang hindi talaga pero ngayon feeling ko eh ang onti lang ng ineexert kong effort acads-wise. sana nga matapos ko tong sem na walang binabagsak at dinodrop. SANA. malaking SANA talaga.

pero marami ring masayang nangyari. akalain mo, ngayon ko lang uli nafeel yung sobrang masaya ka dahil sa IISANG tao lang. (note: hindi ito si KATKAT! hahaha!) hehe. hangkorni ko na. nde,antagal ko lang kasing hindi naramdaman yung ganun. marami naman kasi akong naccrushan, pero bihira lang yung MAGUGUSTUHAN ko talaga. hindi ko nga alam kung pano nangyari eh,at kung bakit sa kanya pa. pero masaya, tipong naeexcite na ulit ako pumasok kasi nagbabakasakali akong makikita ko sha. haha ganun.. pero yun. alam ko naman na may iba shang gusto, pero mas gusto ko na lang na hindi isipin.. (nyahahaha! adik!) :D basta. ganun.

anyway, ang chorva chorva na. sana maging ok yung bayle sa friday!!!!! sana sana sana sana.... (to the infinity...)
:D

ayokong mapilitan magdrop

2006-02-01T13:28:00.000+08:00

takte! takte! takte!
hindi pa rin tapos yung board namin, tas bukas may ME # 3 na! ay gudlak!
tas may bago pang hardware na dapat ikabit.. kelangan ng keypad, at hindi pa din kami nakakabili nun. goshness. so drop na ba ito? AYOKO! AYOKO! AYOKO! argh!

azar. hameigh.

when will i cease to be just your "friend" and start to be the "one"...

what's my true color?

2006-01-28T14:19:00.000+08:00

ayon sa tickle.com, ang aking tunay na kulay ay...

Green

You're green, the color of growth and vigor. Good-hearted and giving, you have a knack for finding and bringing out the best in people. Green is the most down-to-earth color in the spectrum — reliable and trustworthy. People know they can count on you to be around in times of need, since your concern for people is genuine and sincere. You take pride in being a good friend. For you, success is measured in terms of personal achievement and growth, not by status or position. Rare as emeralds, greens are wonderful, natural people. It truly is your color!

naks! akalain mo nga naman.. haha! parang ambait ko ah.. :D

out of the blue

2006-01-28T14:09:00.000+08:00

funny.

may mga tao na meron ng lahat..
pero ikaw, yung kaisa-isang gusto mong mapasayo, hindi mo pa makuha..

life. oh well.

ang linggong ito so far...

2006-01-26T15:32:00.000+08:00

Simula pa nung monday, alam ko ng hindi magiging maganda tong week na to eh.. i knew it...

MONDAY, "my CoE115 nightmare" --> mejo maaga na naman ako pumasok para gawin dapat yung 115 dahil hanggang ngayon eh hindi pa rin namin mapagana yung hardware namin! takte! kung iisipin mo,dapat mas mahihirapan kami dun sa programming part but no! tapos na namin yung software, nauna pa kesa sa pagpapagana nung board mismo... bakeeett?? at hindi pa jan natatapos ang lahat.. dahil pagpasok namin sa 2:30pm lab class,inannounce ni sir na by 3:30pm eh ichcheck na nya yung me1 namin at by 5:30pm eh yung me2 naman... ayun. ayun na. tapos na ang buhay.

TUESDAY, "sa lahat lahat,STS pa.." --> eto ang pinagsisisihan ko kung bakit ko pa kinuha.. napakatrabaho talaga! at nung tuesday, eh schedule ng report namin. pero sabi ko kay paul eh sha na yung magreport tas ako yung gagawa ng slides tsa summary.. yung summary kelangan iprint.. tas ayun,nde kami nagkaintindihan at pagpasok ko sa sts eto nangyari:
*Note: Galing pa ko neto sa psych class ko at nagmamadali ako...nde ko na matandaan yung exact words nya pero parang ganyan yung naging flow nung conversation...

Ako: Uy paul, naprint mo?
Paul: Ang alin? Hindi.
Ako: Weh. (hindi ako naniniwala. AYOKONG MANIWALA)
Paul: Hindi nga.

tas yun. dahil mukhang totoo na ngang hindi nya naprint,ayun. kahit class na namin,balik akong eee at saka pa ko nagpaprint. asar talaga.

WEDNESDAY, "walang-kabuluhan-ang-araw-ko day" --> una sa lahat eh nagmeet na naman kami ni katkat sa SM para maglunch muna at yun. as usual. late. pero bukod pa dun eh ang mas nakakapagod eh nagpunta na naman ako ng up ng wala naman talaga akong kelangang gawin sa school. kelangan ko lang talaga pumunta. diba? diba? so imbes na nagawa ko na sana yung mp namin sa coe123 eh ayun,nasa lab na lang ako maghapon. *pero masaya din naman pala kasi ang kulit na naman nina katkat nung umuwi na kami..*

at ngayon, THURSDAY, "i-should've-done-this... day" --> so ngayon naman,tambak na ako ng trabaho. bukas may exam ako sa sts at deadline din ng exam1 sa coe123 at dapat eh gumawa din ako ng 115 kanina.. actually dapat kagabi eh may nagawa na akong productive pero hinde. dahil nakatulog na naman ako. ahayyy!! ano na bang nangyayari sakin?? kaya ngayon,todo cram na naman.. *haha. cram pero nakakapagblog pa?!*

sana lang matapos ko lahat mamaya.. well kahit hindi na muna yung 115.. hindi ko na mashado inaasahan yun eh...

unang post :)

2006-01-25T15:10:00.000+08:00

HINDI KO TALAGA GUSTO MAGBLOG.
Well, at least dati.
Pano naman kc, yung mga private thoughts mo, mababasa ng iba. Ay gudluk! Private nga diba?? Haller haller! Para ka na ring nag-iwan ng diary mo sa bahay, sa tambayan, o sa kung saan man ng nakakalat lang.
Pero feeling ko, yung mga diary kasi na ganyan, subconsciously eh gusto din nating mabasa ng iba (nyahahaha! Adik sa psych!). Lalo na nung mga taong involved, at lalo na nung mga taong nagmamatter sa iyo (naks!). Marami kasing bagay na mahirap talagang sabihin kaya nga patok talaga etong vlogh vlogh ever na to hehehe :D (lumalabas na kabadingan... hmmm...)
At dahil jan.
Ayun na.
Vlogh na rin ako.
Hehe.
Faddism ba? Cguro partly. Pero nafeel ko kasing kelangan ko din ng outlet :)
Lalo na dun sa mga bagay na ang pwede ko lang gawin ay magreact kasi nde ko naman kontrolado.. (aww c'mon.. really now?? :D)
Eh wala akong diary, pc meron! Haha!
Kaya naman.. Eto na.
Supplies supplies! :D